مراقب متوهمین مجازی باشیم!

اندر باب توهمات مجازی برخی خود استاد پندار
مراقب متوهمین مجازی باشیم!
محمد جواد صحافی
—---—
آزاد شدن فضای مجازی و مهیا شدن فعالیت برای تمام سنین، با تمام مزایایی که دارد معایبی را نیز همراه خود داشته است که نمیتوان منکر آن شد. بزرگترین ایراد این فضا در محیط هنری متبلور میشود که هر هنرجوی ناپخته‌ای، در بیوگرافی اش خود را Artist  یا Musician و یا در فاجعه بارترین حالت Music Composer معرفی میکند. به همین راحتی، جوان بیست و چند ساله ای که هنوز راه های طی شده‌اش در عالم هنر به نیمه نرسیده است، با چند عکس از زوایای مختلف بدن! و در صورت نیاز همراهی با یک ساز تبدیل به آرتیست و موزیسین و آهنگساز میشود.  برای رسیدن به این هدف، هیچ نیازی به دانش و تبحر خاصی نیست، کمی جسارت لازم است، اندکی غرور و مقدار زیادی توهم! توهم خود بزرگ پنداری، توهم خود برتر بینی، توهم خود هنرمند پنداری و مهمتر از همه توهم خود استاد پنداری، تا بتواند به مدد اعتماد به نفس کاذب خویش صفحه ای را تاسیس و با جذب عده ای جوان ناآگاه، هنر نداشته اش را به فالوئر های بیشمارش ارائه کند، روزگاری تصویری از هنر نصفه و نیمه اش را در فضای مجازی به اشتراک میگذارد، روزگاری دیگر سخن بزرگان را سرلوحه امور خود قرار داده و آن را با طرفدارانش قسمت میکند، زمانی دیگر تبلیغات آموزش بی هنری! اش را بر سر در خانه مجازی اش نصب میکند تا نه بواسطه هنر نداشته اش، که به مدد تصاویر رنگارنگ و پر زرق و برق و ملون اش و البته در بی خبری و بی مسئولیتی ناظران! چند شاگرد ساده لوح و بی نوا را جذب خود کرده، و آینده هنری آنان را با آموزش غلط به ورطه نابودی کشاند و دیگر روز منتظر فاجعه ای می ماند تا در اولین فرصت  با تسلیت به بازماندگان آن فاجعه (که تا قبل از وقوع آن هیچ اطلاعی از وجودش نداشت) حس انسان دوستانه اش را به رخ دیگران بکشد و آلام عظیمش را با فالوئرهایش به اشتراک گذارد!... گذشته از همه اینها، برای محبوبیّت بیشتر به چیزی بیش از آنچه دیگران نیز انجامش میدهند نیاز دارد، افشاگری...باری، این بار نوبت افشاگریست، نوبت آنست که طشت رسوایی این مسئول و آن مامور را از بام بیندازد و بر طبل بدنامی اش بکوبد و فحش را زیر دندان هایش تخمه کند! تا فالوئرهای بی خبر از همه جا هم به به و چه چه بگویند و درود بفرستند به شیر این بیشه مجازی و این رسواگر زمانه که همانند دستگاه سمپاش، به جان آفات هنر افتاده و قرار است همه را از بیخ و بن نابود و ریشه کن کند، او که برای دنبال کنندگانش حکم پیامبری را دارد که در جهل و نا آگاهی ظهور کرده است، با مشاهده هر علف هرزی اندک سمی بر پای آن میریزد و ردپایی موقت از خود برجای میگذارد تا حضار و بینندگان این شوی مجازی او را تشویق کرده، برایش کف بزنند و هورا بکشند. او برای تشویق بیشتر از هیچ تلاشی دریغ نمیکند. روزگاری در حمایت از گروههای مغفول، هشتگ اختراع میکند، و روزی دیگر با انتشار ویدئویی پرده از اسرار فوق سری و اسناد محرمانه خائنین! به هنر را برداشته و شیپور جنگ بر علیه این و آن را به صدا درمی آورد.

غافل از اینکه تمام اینها تنها یک شو است، شویی برای ”دیده شدن“، برای آنکه دیگران بدانند او هم ”مهم“  است، برای آنکه  ”تشویق“ اش کنند. برای آنکه ”سوپرمن“ داستان ما قرار است ناجی مظلومان باشد و حقوق از دست رفته شان را به آنها بازگرداند.غافل از اینکه این جسارتها، این هنرها، این زیبایی ها، این مهربانی هاو این سوپرمن بازیها! فقط و فقط در فضای مجازی اند که با رنگی زیبا خود را نمایان میکنند و در مواجهه با دنیای واقعی، زمانیکه پرده ها بر می افتند، تمام این الوان و زیبایی ها، پاک رنگ باخته و ناجی قصه ما از هراس عقرب جراره به مار غاشیه پناه میبرد و به چاک جاده میزند. تشویق شدن، دیده شدن، مهم بودن، معروف شدن، جذب طرفداران بی شمارو...، سوداهاییست که بسیاری آرزوی رسیدن به آن را در فضای مجازی دارند، غافل از آنکه هیچگاه شهرت دلیل موجهی بر حقانیت افراد نبوده است و برای رسیدن به درجات والای محبوبیت در میان مردم نه دنیای مجاز، که باید عالم حقیقت را پاس داشت و برای کسب علم و هنر تلاش کرد. باید تاسف خورد به حال جامعه ای که مردمانش به جو زدگی شهره اند، و باید گریست بر مردمانی که تحرکات و سخنان ناسنجیده و احساسی شان  در طول تاریخ لطمات جبران ناپذیری را به بار آورده است. بارها و بارها دیده ایم و شنیده ایم، سخنانی نتراشیده از همین مردمان را که از سر احساس و بی فکری بیان میشود، بارها و بارها دیده ایم بی هنرانی را که توهم شهرت دارند، توهم دیده شدن و توهم هنرمند بودن!، دیده ایم این افراد را که برای دیده شدنشان با بیان سخنانی آلوده به احساسات وجوزده گی تمام، باعث تحریک عده ای جوان ناآگاه و بی خبر شده و موجب وارد آمدن خسران به پیکره هنر موسیقی شده اند، افرادی که سخنرانان خوبی اند اما بسان عالمان بی عملی میمانند که در مواجهه با سختی ها و واقعیات رنگ میبازند، مراقب این متوهمین باشیم!

 

آدرس کانال تلگرام محمد جواد صحافی: https://t.me/mjsahafi

بازخوانی، بررسی و تحلیل شاهکار جاودانه ای بنام شمس الضُّحی اثر محسن نفر

بازخوانی، بررسی و تحلیل شاهکار جاودانه ای بنام شمس الضُّحی اثر محسن نفر
این جانِ جان افزاست این...

محمد جواد صحافی
منبع : ماهنامه گزارش موسیقی
آدرس دسترس به این مطلب: https://t.me/mjsahafi/587
—---—
نمیتوان هر اثری را که توسط هنرمند تولید و عرضه میشود ماندگار دانست، زمانیکه هنرمند نمیتواند حس درونی‌اش را وصف کند، هنرش را به خدمت گرفت و با استفاده از خلاقیّت ذاتیش، حالِ خود را به تصویر کشیده و در نتیجه خالق اثری میشود که ماندگار شده و از ارزش هنری بالایی برخوردار میشود. این تعریف میتواند شامل تمام هنرمندانی باشد که جدای آنکه اثر ماندگاری را خلق کرده اند، پنجره ای نو در جهان هنر را گشوده‌اند. مینیاتور مسخ کننده  فرشچیان و رقص قلم امیرخانی بر کاغذ بی جان نمونه هایی هستند که میتوان از آنها به عنوان آثار هنری ماندگار در تمام ادوار تاریخ نام برد، هنرمندان بسیاری در تمام رشته های هنر توانسته اند با خلق آثاری از این دست نام خود را در میان اساتید بزرگ تاریخ هنر ایران جاودانه سازند، موسیقیدانان نیز در این راه قدمهای بسیاری برداشته و خالق آثاری ماندگار گشته اند، هنرمند با استفاده از ابزاری که در اختیار دارد و بهره گیری از خلاقیت و مکاشفه اتفاقات پیرامون، منابع الهام بخش و موضوعات اطرافِ خود، زمینه را برای خلق یک اثر فاخر فراهم کرده و با قرار دادن این قطعات در کنار هم، اثری را خلق میکند که حس درونیش را به تصویر بکشد، در این بین شعر و کلام، سهم به سزایی در زیبا تر کردن یک اثر موسیقایی ایفا میکند.
با نیم نگاهی به آثار به یاد ماندنی موسیقی در سالهای گذشته، میتوان دریافت که برخی از این آثار به دلایلی - همچون پرداختن بیش از حد منتقدان وکارشناسان به اثر مربوطه و یا استقبال مردم از اثر به دلیل شهرت خواننده (که هیچگاه به تنهایی نمیتواند در خلق یک اثری هنری موسیقی سهیم باشد) پر رنگ تر از سایر آثار شده و از اقبال بسیار بیشتری برخوردار بوده است، گرچه گاهاً از درجه کیفی پائینتری نیز برخوردار بوده اند. اما در نقطه مقابل، آثار زیبای بسیاری در سالهای گذشته تولیده شده اند که برخلاف کیفیت بالایشان، مورد بی مهری قرار گرفته و مدتهاست کسی فرصت گوش کردن به آنها را برای خود فراهم ننموده است، آثاری که باید جاودانه تر و خاطره انگیز تر میشدند، اما در آرشیوِ کمتر هنردوستِ علاقه مندی میتوان آنها را یافت.
اگر بخواهیم نمونه ای از این آثار را نام ببریم، آلبوم شمس‌الضحی شاهکار جاودانه مُحسن نَفَر آهنگساز گزیده‌کار موسیقی ایرانی دارای شاخصه های مد نظر نگارنده در سطور بالاست، آلبومی که آمیخته به کلام حضرت مولاناست و آواز زیبای حسام‌الدّین سـراج آن را جان بخشیده است. اثری که بسان پرونده ای خاک خورده نه در زمان ارائه‌اش مورد توجه آنچنانی قرار گرفت و نه پس از گذشتِ سالها از انتشارش کسی سراغی از آن گرفت. تبحُّر خارق العاده سراج در اجرای اشعار عرفانی باعث شده است تا صدای او به بهترین نحو ممکن با اثر جفت و جور شود.

در ستایش شمس‌الضحی هرچه نوشته شود کم است، انتخاب شعری قوی و تاثیر گذار که با  موسیقی ستودنی نفر همراه شده است، باعث خلق اثری شده که پس از گذشت سالها از تولیدش، نمونه دومی همانند آن به بازار موسیقی ایران معرفی نشد. دوری محسن نفر از جنجال های معمولِ حاکم بر موسیقی و نیز “هنرمند مِحور”  بودن مخاطبین موسیقی باعث شده تا مخاطبین، شناخت کمتری از این نوازنده، آهنگساز، ردیف دان و پژوهشگر ارزنده که از شاگردان بزرگانی چون علی‌اکبر خان شهنازی، یوسف فروتن، سعید هرمزی، عبداله دوامی و محمود کریمی بوده است، داشته باشند. او را میتوان از معدود هنرمندانی دانست که هنر را فدای مقاصد اقتصادی خویش نکرده اند. مطالعه آثار وی این مدعا را ثابت میکند که با وجود گزیده کاری توانسته است آثاری فاخر و ماندگار از خود برجای گذارد.
باغ ارغوان، شمس‌الضُّحی و وصلِ‌ مستان نمونه‌ای از این آثار است، شمس‌الضُّحی که به سفارش حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی در قالب مجموعه نینوا و با عنوان نینوا (4) در سالهای 1365 و 1366 ساخته شد، از بارِ عرفانی بالایی در شعر برخوردار است که با ملودی حماسی متناسب با حال و هوای آن دوران کشور آمیخته شده است، گرچه بنا به گفته آهنگساز، فضای عرفانی و حماسی موجود که بر آمده از روحیات آن لحظه نوازنده بوده، باعث خلق شمس‌الضُّحی شده است. وی معتقد است، شمس‌الضُّحی “پاداش کار نیک” بوده و اوج بندگی در آن موج میزند.

مجموعه آثار نینوا شامل “ پنج آلبوم موسیقی” بوده که توسط واحد موسیقی حوزه “اندیشه و هنر اسلامی” در دهه 60 تولید شد، حسام الدین سراج که از موسسین واحد موسیقی این حوزه بود در دوره جنگ ایران و عراق دو آلبوم نینوا 1 و 2 را با بهره گیری از مدرسان مرکز حفظ و اشاعه موسیقی آهنگسازی کرده و وظیفه خوانندگی در این آلبومها را برعهده گرفت، اما با اضافه شدن محسن نفر به حوزه موسیقی همکاری جدیدی میان این دو هنرمند شکل گرفت به گونه ای که در سه آلبوم دیگر این مجموعه که با عنوان وصل مستان ( نینوای 3 )، شمس‌الضُّحی (نینوای 4) و باغ ارغوان(نینوای 5) تولید شد، محسن نفر در مقام آهنگساز و سراج به عنوان خواننده این آلبومها، آنها را تولید و در بازار موسیقی آن زمان که دارای محدودیتهای بسیاری نیز بود عرضه نمودند. نفر که آهنگسازی (بخش بیکلام) نینوای6 را نیز به پایان رسانده بود، طی اختلافی که با مدیریت حوزه هنری بدلیل تغییر دیدگاهش داشت اثر را نیمه کاره رها کرده و همکاری خود با این مرکز را قطع کرد.
بی شک “شمس‌الضحی”  را میتوان نماد شکوه و عظمت دستگاه همایون دانست و بی‌تردید آنرا یکی از بهترین اجراها در این دستگاه برشمرد. این آلبوم شباهت کمتری به آثار برتر موسیقی تولید شده در آن زمان دارد، یگانگی آن اثر تا این زمان جدای از موارد ذکر شده در سطور بالا اتّفاقیست که تاکنون در هیچ‌یک از آثار منتشر شده تاریخ موسیقی ایران رخ نداده است، در شمس‌الضُّحی خواننده به همراه ارکسترِ پلی‌فونیکِ تار (چندصدایی) و بدون استفاده از هیچگونه ساز کوبه‌ای و ریتمیک کار خود را انجام میدهد. ارکستر تار نیز در هفت بخش جداگانه و برای هفت ساز تار نت نویسی شده است، محسن نفر جدای از آهنگسازی برای این آلبوم، به تنهایی وظیفه یک ارکستر را انجام داده است، و بر اساس نت های نوشته شده، هفت بار به  صور مختلف ملودی ها را با ساز تار اجرا کرده و در استودیو آنها را با یکدیگر ادغام نموده و نهایتاً حاصل آن را به صورت میکس، به گوش مخاطب رسانده است، نکته قابل توجه آنکه خط ملودی توسط یک تار اجرا میشود و باقی، وظیفه اجرای آکوردها را بر عهده دارند، چنین خلاقیتی با وجود بهره گیری از کمترین امکانات در استودیو و در دوره‌ای که اکثر آثار تولید شده به صورت اجرای زنده و با حضور تمام اعضای ارکستر موسیقی انجام میپذیرفت ستودنیست.
اما این اثر جدایِ از ویژگیهای منحصر بفرد ذکر شده در سطور بالا، اتفاقی دیگر در موسیقی را نیز رقم میزند. مُصنِّف در ساخت شمس‌الضُّحی از ریتمهای هفت ضربی که از ترکیب دو، دو، سه تشکیل شده بهره گرفته است. ریتمهای هفت ضربی از قدیم‌ الایّام، بیشتر در موسیقی و رقص مناطق کردنشین، دیده میشد اما ترکیب اکسنت‌های* استفاده شده برای تولید این ریتمها در یک میزان عمدتا بصورت سه، چهار بوده است.
نگرش خلاقانه آهنگساز به کل مجموعه آلبوم باعث شده، تا این اثر از جهات مختلف به عنوان اثری ماندگار مطرح شود، انتخاب شعر،ملودی قوی، شیوه اجرای همخوانی، لحن اجرای شعر توسط خواننده که نشان از تبحر و تسلط  سراج به ادبیات است و همچنین تکنوازی بی مانند اعجوبه ای بنام  محسن نفر از مجموعه عواملیست که توانسته اند ماندگاری این آلبوم را چندین برابر کنند. درجه بالای عرفان اشعار حضرت مولانا و آهنگین بودن آنها باعث میشودتا اعتبار شعر مولانا دو چندان شود، محسن نفر نیز با انتخاب هوشمندانه یکی اززیبا ترین اشعار حضرت مولانا و ملودی پردازی دقیق و خلاقانه، شعر را به زیبا ترین نحو ممکن در خدمت موسیقی گرفته است.

از خلاقیت های دیگر آهنگساز، شیوه اجرای همخوانی آلبوم است، آهنگساز از گروه همخوان به گونه ای در موسیقی خود استفاده کرده است که کل یا چند بیت شعر تنها با یک نت اجرا می‌شود. محتوای کل آلبوم در دو روی نوار با یکدیگر متفاوت است، روی نخست، شامل چهار بخش قطعات بیکلام بر مبنای ارکستر تار به نامهای “حکایت سر سپار ” ، “دل زار” ، “سرود سَرو” و “غریو یار” است که محسن نفر نوازندگی تمام قطعات را نیز بر عهده گرفته است. اما تمام بخش دوم اختصاص به تصنیفی دارد که نفر با همراهی سراج آن را اجرا کرده اند. نکته قابل ذکر این تصنیف ادغام دو شعر مشابه از مولانا و اجرای آن در قالب تصنیف است. با کند و کاو در بسیاری از آثار موسیقی تولید شده نکته ای مشابه را میتوان دریافت و آن اینکه آهنگساز (و در برخی موارد خواننده) شعر انتخابی خود را مطابق میل خود تغییر داده، ابیاتی را حذف، و کلمات را تغییر میدهد. در بسیاری از موارد نیز ابیات جابجا شده ونتیجتاً آنچه به مخاطب ارائه میشود با نسخه اصلی شعر تفاوتهایی دارد. اعمال این تغییرات بر روی شعر که البته با دلایلی نیز همراه است در موارد جای نقد داشته و برخی کارشناسان آن را نوعی لطمه به  بدنه اصلی شعر میدانند اما برخی دیگر معتقدند که در صورت تناسب محور عمودی شعر، حفظ محتوا و برهم نخوردن وزن آن، انجام چنین تغییراتی بلامانع بوده و در برخی موارد نیز باعث زیباتر شدن شعرمیشود.  تصنیف شمس‌الضُّحی نیز از این قاعده مستثنی نیست و اعمال تغییراتی برروی شعر باعث شده تا شعر اجرا شده تفاوتهایی با نسخه اصلی آن داشته باشد. مشخص‌ترین تغییر شعر را میتوان به افزودن بیتی جدید به شعر عنوان نمود. ابیات شعر مربوط به غزلیست که  مصرع آغازینش: “این کیست این، این کیست این، این یوسف ثـانی است این” میباشد، اما با مطالعه غزل شماره 1792 مولانا هیچ نشانی از بیت معروف این آلبوم : " بسم الله ای روح البقا، بسم الله ای شیرین لقا...بسم الله ای شمس‌الضُّحی، بسم الله ای عِین الیَـقین" که نام آلبوم نیز از آن انتخاب شده است مشاهده نمیشود. اضافه‌کردن این بیت از غزل 1793 مولانا و انتخاب یکی  از کلمات آن به عنوان نام آلبوم میتواند نشان از علاقه آهنگساز و خواننده به تک بیت مورد اشاره  بوده باشد که سعی کرده است تا با توجه به یکسان بودن اوزان اشعار و برابری قافیه های آنها بیت مورد علاقه را به شعر اصلی افزوده و با تاکیدهای چندباره در موسیقی بر روی این بیت آن را بدل به یکی از ابیات اصلی شعرنماید. با این وجود، خواننده با ادای صحیح واژه‌ها منظور شاعر را به خوبی به شنونده منتقل کرده و با آکسان‌گذاری های دقیق بر روی شعر، تغییر پیاپی لحن با وجود ثابت بودن نسبی خط ملودی و همچنین حفظ روحیه حماسی-عرفانی موجود در اثر باعث ایجاد فضایی پویا در کل تصنیف شده است تا فضای کسالت بار حاکم در بسیاری از آثار موسیقی را در این آلبوم شاهد نباشیم.

آهنگساز نیز سعی کرده است تا بین شعر و موسیقی ارتباطی نزدیک ایجاد کند و با انتخاب شعری عرفانی این ارتباط را  تا انتها حفظ نماید. در این میان سهم سراج در مقام خواننده اثر به دلیل آشنایی کاملش با ادبیات بسیار تاثیرگذار است. آهنگساز نیز برای تاثیرگذاری هرچه بیشتر موسیقی، پیوند معنوی خود با مخاطب را از بخش اول نوار برقرار کرده، و با آنکه بخش اول بصورت بیکلام اجرا شده‌ و بدلیل سخت بودن برقراری ارتباط با مخاطب در آثار بیکلام (علی الخصوص مجموعه هایی که بصورت تکنوازی انجام گرفته است)، با تکنوازی های جانانه و حساب شده توانسته است به راحتی از پس کار برآمده و اتصال خود با مخاطب را از ابتدا تا انتهای آلبوم حفظ کند. از دیگر مؤلـّفه های این اثر میتوان به عدم حضور ساز تمبک اشاره کرد که علیرغم عدم استفاده از این ساز شاهد اجرایی ریتمیک در کل تصنیف هستیم. همچنین، طراحی کاور این آلبوم نیز بر عهده مجید قادری بوده و صداقت جبّاری خوشنویسی آن را برعهده داشته است .
همکاری زوج هنری محسن نفر و حسام الدین سراج باعث شد که تمام آثار منتشر شده آنها از بهترینهای دوران خود شده و هم اکنون نیز از ارزش بالایی برخور باشند. اما فعالیت اندک نفر که تاکنون آهنگسازی تنها چهار آلبوم با کلام را برعهده داشته است و جملگی نیز با صدای سراج اجرا شده‌اند هنر والایش را زیر سئوال نمیبرد، او همانند جلیل شهناز و فرهنگ شریف، از لحن و ویژگیهای منحصر بفردی در نوازندگی‌اش برخوردار است و نوآوری هایش در چارچوب موسیقی اصیل تنها مختص خود اوست. پاساژهای** پیچیده وی دارای معنا بوده و بداهه هایش مخاطبان را میخکوب میکند. در کنار آن سراج نیز به عنوان فردی که تسلط کافی به موسیقی وادبیات دارد توانسته است قطعات نفر را به بهترین نحوممکن اجرا کند، جدای از آن، نزدیکی تفکرات این دو هنرمند به یکدیگر و داشتن نگاهی معنوی به مقوله هنر باعث بوجود آمدن همدلی و وفاقی شده که ادامه‌اش منجر به خلق آثاری ارزشمند همچون باغ ارغوان، وصل مستان، یاد یار و شمس‌الضحی گردیده است.


*اکسنت (ACSEND) : اکسنت در موسیقی شامل تاکید، فشار یا تقویت بر روی بخشی خاص از یک نت یا مجموعه ای از نتهاست.


منبع : کانال تلگرام محمد جواد صحافی
https://t.me/mjsahafi

 

یادداشتی بر آلبوم دستان شاهکار پرویز مشکاتیان

یادداشتی بر آلبوم دستان شاهکار پرویز مشکاتیان

 مظهر جذابیت و زیبایی در موسیقی

دَستان‌سَرای موسیقی‌ایران یکی از عناوینی‌است که علاقه‌مندان پَرویز مِشکاتیان بر وی داده اند. این لقب از آن رو بر مشکاتیان نهاده شده است که خالق یکی از ماندگار ترین آثار موسیقی ایرانیست. اثری با نام «دَستــان» که در چهارگاه و با صدای جادویی محمّدرضا شجریان در سال 1367 خلق گردید،  به جُرأت میتوان این اثر را از ماندگار ترین آثار موسیقی منتشر شده در حوزه موسیقی ایرانی دانست که شاید هیچگاه دیگر نمونه مشابه آن را نبینیم. گزاف نگفته‌ایم اگر دستان را اثر برتر نیم قرن اخیر موسیقی ایران بنامیم. نبُوغ ذاتی مشکاتیان به همراه دستان هنرمند نوازندگان چیره دست این اثر که جملگی از بزرگان موسیقی این دیار محسوب میشوند موجب پدید آمدن اثری شده است که پس از گذشت قریب به 30 سال از تولید آن میتوان از آن به عنوان اتفاق هنری پس از انقلاب اسلامی نام برد. قطعه بی نظیر چـِکاد که در ابتدا قرار بود مقدّمه‌ای بر شعر دماوند مَلِک‌الشُّعرای بهار باشد بدل به قطعه مستقل بیکلامی شد که مقدمه دستان را تشکیل داد، مضرابهای پرقدرت و تکنیک سرشار مشکاتیان به همراه تنظیم فوق العاده او در این آلبوم مثال زدنیست...

 

ادامه مطلب را مطالعه فرمائید...

ادامه نوشته

گفتگو با حسین بهروزی نیا، برخی مغازه دار موسیقی اند

گفتگو با حسین بهروزی نیا، نوازنده

برخی مغازه دار موسیقی اند

حسین بهروز نیا را میتوان یکی از مردان بی حاشیه موسیقی ایران نامید. کسی که فعالیت هنری خود را به بهترین نحو ممکن عرضه کرده و با نگاهی نو به ساز بربت ارائه ای دیگر گونه از این ساز به مخاطب خویش عرضه کرده است. بهروزی نیا ساز عود را نزد استاد منصور نریمان و تار را زیر نظر رضا وهدانی تعلم دید، او سپس ردیف را نزد مرحوم محمدرضا لطفی آموخت، استعداد او در موسیقی به اندازه ای بود که در سال 1358 وتنها زمانی که 17 سال سن داشت در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی مشغول تدریس موسیقی شد، او در طول مدت فعالیت هنری خویش با اساتید بزرگی همکاری نموده و آلبومهای بسیاری را آهنگسازی کرده است، از همنشینی در کنار استاد شجریان و انتشار آلبوم شب سکوت کویر تا همراهی مداوم با گروه دستان اجرای کنسرتهای متعدد با خوانندگان نامدار، اوبا اینکه با همکاری استاد ابراهیم قنبری مهر پس از سالیان سال ساز بربت را احیاء نموده است اما هیچگاه درگیر القاب پر طمطراق رایج در موسیقی نشده و جزو معدود هنرمندانیست که بربت را به سبک ایرانی مینوازد.این روزها حسین بهروزی نیا با همکاری استاد حسین علیزاده در حال برگزاری کنسرت بداهه نوازی موسیقی در آمریکا و اروپاست، این کنسرت بهانه ای شد تا با این هنرمند بزرگ و بی حاشیه به گفت و گو بنشینیم.

 

ادامه مطلب را مطالعه فرمائید...

ادامه نوشته

به شادباش سالروز میلاد خسرو آواز ایران محمد رضا شجریان

به شادباش سالروز میلاد خسرو آواز ایران محمد رضا شجریان

دلم ز پرده برون شد کجایی ای مطرب ؟

از محمد رضا شجریان نوشتن همیشه سخت است، کسی که استاد تمامِ موسیقی ایران است، معتقدم اطلاق واژه استاد به سایرین در دوره ای که شجریان در این موسیقی هست، بسی سخت، جسورانه و در بسیاری موارد اشتباهست. کسی که آواز را در موسیقی ایرانی به حد اعلا و بالاترین حالت ممکن اجرا نموده و به قطع یقین در این عرصه بی رقیب است. همانند شجریان هیچگاه، در موسیقی نخواهد آمد، حتی در میان گذشته گان و درگذشته گان نیز مانند شجریان نبوده است، درک او از شعر و دانش بالای موسیقایی اش باعث شده تا تمام آثار منتشر شده با صدای او ماندگار شوند، از آلبومهایی که با چاووش منتشر کرد تا شب سکوت کویر...

 

ادامه مطلب را نطالعه بفرمائید...

ادامه نوشته

به یاد پرویزمشکاتیان، سوگوارِ صبحِ نشابور در سالروز مرگش

میتوان اوایل دهه سی تا اواخر هشتاد را دوران طلایی موسیقی ایرانی نام برد. دورانی که هنرمندان بسیاری پای به عرصه موسیقی ایرانی گذاشته و آثار بدیع و ماندگاری را به موسیقی ایران معرفی کردند. از داوود پیرنیا که با تأسیس برنامه رادیویی گلها موسیقی را به خانه های مردم کشاند و پایه گذار خلق آثار فاخر و ماندگاری در عرصه موسیقی ایران شد تا محمد رضا شجریان که با اجرای آثار بدیع و ماندگار درموسیقی ایرانی نام خود را تا ابد بر تارک موسیقی ایران جاودانه ساخت. در این میان اما بزرگان بسیاری بودند که ذهن خلاق موسیقایی شان زمینه ساز ماندگاری آثاری شد که علاقه مندان به موسیقی ایرانی سالهاست انس و الفت دیرینه ای با آنها دارند. آنچه مسلّم است آنکه خواننده یک اثر موسیقایی هر قدرهم توانا و قدرتمند باشد به تنهایی نمیتواند زمینه های جاودانگی یک اثر را فراهم کند، ماندگاری یک اثر ناب موسیقی بیش از آنکه مرهون خواننده باشد وامدار ذهن پویا و تفکرات بَدیع مبدّع آن اثر است. پرویز مشکاتیان را میتوان یکی از آن نوابغی دانست که موسیقی ایران مرهون زحمات اوست. کسی که در طول سالیان سال فعالیت هنری اش خالق آثار ماندگاری در موسیقی ایرانی شد. نام مشکاتیان نه تنها به عنوان نوازنده و آهنگسازی برتر شناخته شده است که تنظیم هایش در آلبومهایی که آهنگسازی آن را نیز بر عهده داشته است مثال زدنی و از نمونه های بی بدیل موسیقی ایرانیست که نشان از تبحّر بالا و شناخت او از سایر سازهای ایرانی دارد. قطعه ” دُخترک ژولیده “ از ساخته های استاد علینقی وزیری در آلبوم ”دستان“ با صدای محمدرضا شجریان (تن اش به ناز طبیبان نیازمند مباد)، رِنگ ”ضَرب اصول“ از کنسرت گروه عارف با شهرام ناظری و قطعه ”چکاد“ از آلبوم ”دستان“ از نمونه های قابل اشاره است.

ادامه نوشته

سلامت روی تو و بقای بهار...

در ستایش ختم آواز ایران ، استاد محمدرضا شجریان

سلامت روی تو و بقای بهار...

 

به جرأت میتوان گفت تاریخ موسیقی ایران نمونه محمّدرضا شَجریان را به خود ندیده است، کسی که روح تازه ای به کالبد موسیقی ایران دمید و پایه گذار بدعتی نو در آواز شد. حضور شجریان در موسیقی همزمان با ظهور هنرمندانی شد که هریک از آنها میتوانستند آینده درخشانی برای این هنر رقم زنند، افرادی چون فاطمه واعِظی، اکبر گُلپایگانی، رضوی سَروِستانی و ایرج که جملگی در محضر اساتید و بزرگان آن زمان چون برومَند به فراگیری ردیف پرداخته بودند. امّا شجریان که ابتدائا نزد اسماعیل مهرتاش به یادگیری مکتب تهران روی آورده بود و سپس شیوه آوازخوانی طاهِر زاده از تنها وارث آن نور علی خان برومند تلمذ کرده بود، برخلاف تصّور برومند که تنها راه شکوفایی وی را بهره گیری از مکتب طاهرزاده میدانست، توانست با نبوغ ذاتی وسلیقه هنری اش شیوه های آوازی بزرگانی چون بنان، تاج و ظلّی را با آموخته های خود ادغام کرده و صاحب سبکی نوین در عرصه آواز شود که او را بدل به مرد بی رقیب هنر موسیقی ایران کند.

ادامه نوشته

حاشیه... اندکی موسیقی...و باز هم حاشیه

نگاهی به موسیقی در سال 94

حاشیهاندکی موسیقیو باز هم حاشیه


سال ۹۴ را میتوان یکی از پر حاشیه ترین سالهای موسیقی دانست حاشیه هایی با چاشنی موسیقی، از آلبومهای نسبتاً بی کیفیّت و پر سروصدای هنرمندان تا کنسرتها، جَریانات خانه موسیقی، ممنوع الکاری هُنرمندان، حضور چهره های سرشناس هنری در شبکه های ماهواره ای و به تبع آن برخوردهای سُلبی متولیّان با موضوع؛ حاشیه های فراوان جشنواره موسیقی فجر و اِستعفای داوران از این جشنواره، موضع کاملا بی تفاوت دولت به مسئله موسیقی و خُلف وعده های رئیس دولت در زمینه مساعد سازی فضای هنر در کشور را میتوان از جمله حواشی و اتفاقات سال جاری دانست که پرداختن به هریک، حدیثی مفصّل است

شاید بتوان اولین حاشیه سال را بنام حافِـظ ناظـری و آلبوم جدیدش ثبت کرد که پس از سالها انتظار بالاخره در داخل کشور منتشر گردید و ” ناگُــفته ” با هزاران حرف و حدیث روانه بازار ایران شد.شهرام ناظری هیچگاه نمی دانست زمانی، فرزندش جوانش نماینده و نماد نسل وقیحی در موسیقی گردد که او در سال گذشته و در جریان مراسم یادبود مرحوم اَحمد ابراهیمی از آنها سخن گفت.

 

ادامه نوشته

آسمان خالی از ستاره موسیقی مذهبی

نگاهی به پسرفت موسیقی مذهبی ایران از صفویه تا کنون

آسمان خالی از ستاره موسیقی مذهبی

همواره با نزدیک شدن به ایام عزاداری ماه محرم صدای نوحه ها و مداحی های عزاداران را از گوشه وکنار شهر میتوان شنید ، صداهایی که گاهاً از میان آنها میتوان رگه هایی هر چند اندک از موسیقی دستگاهی را یافت تا نشان دهد هنوز هستند عده ای که با اصول موسیقی مذهبی ایران آشنایی دارند. موسیقی مذهبی از قدیم الایام در ایران رواج داشت، از دوران ساسانیان، اجرای موسیقی در زمان نیایش، انجام تشریفات دینی، و برای ایجاد فضایی روحانی و معنوی همواره در دستور کار قرار میگرفت.

ادامه مطلب را مطالعه فرمائید..

 

ادامه نوشته

روایتی سی ساله از عاشقی...

یادداشتی بر آلبوم نوا (مرکب خوانی) ؛

روایتی سی ساله از عاشقی...

نمیتوان موسیقی اصیل ایرانی را بدون برخی بزرگان تصوّر کرد. کسانی که با فعالیت و ممارستشان در این عرصه بدل به یکی از ستونهای موسیقی ایران شده اند .مشکاتیان نمونه یکی از این بزرگان است ، کسی که آگر آثار ارزشمندش که با صدای بزرگان موسیقی ایران اجرا گردیده است را حذف کنیم ، عملا چیزی از موسیقی مان نمی ماند ، بسیارند آثاری که باصدای ایشان منتشر و جاودانه شده اند ، شاید بزرگترین مزیت دستان سرای موسیقی ایران نسبت به سایر آهنگسازان فعال در حوزه موسیقی تعداد بیش از اندازه آثار ماندگار و جاودانه وی است ، به جرات میتوان گفت بیش از 90 درصد آثار تولید شده پرویز مشکاتیان در حوزه موسیقی ماندگار گشته و جزو بهترین آثار محسوب میگردند . اگر چند در این میان «محمد رضا شجریان » نیز  سهم بسیاری در ماندگاری آثار موسیقی ارائه شده توسط مشکاتیان داشت اما روح جاری در آهنگساز که همواره با ارائه موسیقی های زیبا و دلنشین ، با مخاطب خود ارتباط خوبی برقرار میکرد ، مهر تائیدی بود بر ارزشمند بودن آثار مشکاتیان . شاید بتوان یکی از دلایل ماندگاری آثار مشکاتیان را بهره بردن از اساتید وبزرگانی دانست که هر یک میتوانند به تنهایی شناسنامه موسیقی ایران باشند . نوا مرکب خوانی از جمله یکی از آنهاست که شاید دیگر هیچگاه نتوان نمونه مشابهی همانند آن را در فروشگاههای موسیقی یافت .

 

ادامه این یادداشت را در ادامه مطلب مطالعه فرمائید ...

ادامه نوشته

کدام شاهین ؟ کدام نجفی ؟

اول از همه متاسفم برای خودم و سپس برای سایر منتقدان و فعالان هنر ؛ برای آنکه بانام آزادی بیان اجازه ظهور و فعالیت موجوداتی با نام شاهین نجفی را فراهم کردیم ؛
قطعا خزعبلات این خرمگس تهی مغز چندین برابر صدای ناموزون همای و آلبوهای پیاپی افتخاری بی نوا نه تنها به موسیقی که برای تفکرات تمام جوانان جامعه ایرانی مضر خواهد بود . اما آنان که بر قلمهاشان فخر میفروشند و خود را کاتب و نویسنده و منتقد و جامعه شناس و روانشناس و موسیقی دان و هنرمند و .... میدانند اکنون درگوشه ای خزیده اند تا شاید هنرمند بیچاره ای پیدا شود که یک نت اش را فالش بزند و آنجاست که با دو دست بر سر کوبند و فریاد برآرند که ای واااااای ؛ موسیقی به یغما رفت ، آنجاست که کارخانه جمله سازی شان ازنو شروع بکار کند تا یک " افتخاری " دیگر را به جرم فالش خواندن و از اصالت خارج شدنش بکوبند و بکوبند و بکوبند .. آنقدر که بمیرد
متاسفم.... برای آنهایی که آن زمانکه از نقی خواند و ما نقدش کردیم فریاد برآوردند که " بگذارید هوای تازه بیاید .... "
....و هم اکنون نقدش میکنند ...

آمد ... هوای تازه هم آمد اما از بخت بدمان شدیدا مسموم و کشنده بود ؛

از تمام دیوانه گان پوزش میخواهم چرا که میخواهم او را یک دیوانه خطاب کنم...
شنیدم این دیوانه ؛ هنرمندان مان را به تمسخر کشیده است . البته که ارزشی ندارد گوش سپردن به خزعبلات دیوانه ای چون او؛ اما بدانیم اگر این یاوه ها در تفکرات ما بی ارزش و بی مایه اند؛ قطعا برای بسیاری از روشنفکر نمایانی که چراغ ذهنشان سوخته است و جوانان مان که بی خبر از اهداف کثیف این موجودات دیوانه هستند که چون " سگان هار " پاچه هر بینوایی را که از راه میرسد میگیرند ، ارزشمندند ...
اینها از جنس همان " هخا " هایی هستند که میخواهند با هواپیما در میان آزادی پیاده شوند و ایران را آزاد کنند !
و باور کنیم مردمان مان نیز همانهایی هستند که در زمان ظهور پدیده " هخا " گوشی هاشان را برداشته و بیصبرانه چشم انتظار ورودش به میهن را میکشیدند تا جشن آزادی و سقوط نظام را در کنار رهبر جدیدشان " هخا "در ایران بگیرند .... باور کنیم ؛
نمیخواهم خود را فریب دهم ؛ طرفداران چنین دیوانه ای کم نیستند آنقدر هستند که یک لات بی سر و پای اخراجی از دانشگاه تهران را تبدیل به مبارزی درحد چگوارا کنند .
او هر خزعبلاتی را که دوست دارد بخواند , به شعور مردم توهین کند ، دین بسیاری را به سخره بگیرد ، بدترین توهینها را نثار هنرمندان ایران بکند ، هر آنچه از مغز نداشته اش تراوش میکند از زبان کثیف و متعفن اش خارج سازد و ما هم نظاره گر باشیم و در درونمان پوز خند بزنیم که : " ههه ... ! این آدم که باشد که هنر ما ؛ دین ما ؛ شعور ما و... را به تمسخر بگیرد ! او در حد این کارها نیست و... "
اما میگیرد ...
هم اهدافتان را؛ هم هنرتان را ، هم هنرمندانتان را ، هم ارزشهایتان را ، هم دین را و هم شعورتان را... به تمسخر میگیرد...
شما هم بنشینید و در دل خودتان برای او پوزخند بزنید ؛ او هم کار خودش را بکند
اما میگیرد ...
هم اهدافتان را؛ هم هنرتان را ، هم هنرمندانتان را ، هم ارزشهایتان را ، هم دین را و هم شعورتان را... به تمسخر میگیرد...
شما هم بنشینید و در دل خودتان برای او پوزخند بزنید ؛ او هم کار خودش را بکند

مشکل شخص من نام شاهین نجفی نیست بلکه تفکریست که هر آنچه برای مردم مورد احترام است را زیر سئوال میبرد . از امامانی که برای میلیونها فرد قابل احترامند تا هنرمندانی چون شهرام ناظری ، محمود دولت آبادی ، داوود رشیدی ، اسداله کشاورز ، لوریس چکناواریان و... که شاید یکی از آرزوهای همین فردعکس انداختن در کنارآنها باشد .
سئوال اینجاست که اگر نجفی خود در ایران بود و حسب محال یکی از مدعوین آیا بازهم چنین افاضاتی می نمود؟

این بار ایرانیها از مشابه خارجی شان بهترند !

بررسی دلایل افزایش میزان محبوبیت خوانندگان پاپ داخل کشور در رقابت با خوانندگان لوس انجلسی

این بار ایرانیها از مشابه خارجی شان بهترند !


از سالهای دور و پس از مهاجرت خوانندگان پاپ ایران به خارج از کشور آلبومهای موسیقی و کنسرتهای متعددی را از این خواننده گان دیده و شنیده ایم . خوانندگانی که شاید تعداد آنها از اوایل دهه هفتاد تا اواسط هشتاد بیشترین آمار را داشت ، ظهور و فعالیت چهره های جدید در موسیقی پاپ ایرانی باعث گردیده بود تا میزان طرفدارانشان نیز رو به فزونی نهد ؛ به طوری که به دلیل ممنوعیت فعالیت در ایران ، به محض برگزاری کنسرت خواننده ای در کشورهای همسایه ، سیل طرفداران این افراد از سمت ایران به سوی کشورهای مجاور روانه گشته و خود را به هر زحمتی به کنسرت آنها میرساندند . همین مسئله باعث گردید تا بسیاری از خوانندگان لوس آنجلسی موسیقی پاپ ایرانی تبدیل به ثروتمند ترین ایرانیانی گردند که در خارج از کشور سکونت داشته و فعالیت میکنند . اگر چند هیچ شهرتی بی دلیل نیست و قطعا موسیقی های اجرا شده  این افراد در خاطر مخاطبین ماندگار گشته اند ، ولیکن باید این شهرت و نام آوری را مدیون مردمی باشند که از آنها ، تنها ترانه هایی در نوار کاستهای قدیمی و بعدها در سی دی هایی که بطور غیر مجاز کپی برداری و با لذت شنیده اند باشند .

ادامه مطلب را مطالعه بفرمائید...

ادامه نوشته

کنسرتی با حاشیه هایی پر رنگ تر از متن ... !

نقدی بر کنسرت حسین علیزاده و گروه هم آوایان

کنسرتی با حاشیه هایی پر رنگ تر از متن ...

 حسین علیزاده استاد موسیقی ایرانی ؛ در روزهای یازدهم و دوازدهم مهرماه به همراه گروه هم آوایان کنسرتی را برگزار نمودند . کنسرتی که انتقاداتی در پی داشت ونتوانست انتظارات علاقه مندان به ایشان و موسیقی ایرانی را برآورده نماید . خالق نی نوا و ترکمن این بار در کنسرتی که انتظارات بیشتری از ایشان میرفت با گروهی متشکل از پانزده هنرمند بر روی صحنه رفت .

علیزاده ، پژمان حدادی ، علی بوستان ، سیامک جهانگیری ،سینا جهان آبادی ،بهنام سامانی ، نگاربوبان ،پریچهر خواجه ، رادمان توکلی ،سیاوش برهانی و محمد انشایی را به عنوان تیم نوازندگی گروه همراه خود نمود و صبا حسینی ، راحله برزگری ، پوریا اخواص و محمد معتمدی را نیز در مقام خوانندگان گروه به این لیست اضافه نمود . اگرچند در میان این چهار خواننده صدایی جز صدای محمد معتمدی شنیده نمیشد ،

 

ادامه نوشته

شجریان ، کسی مثل هیچ کس ...

پاسخی به انتقادات بر علیه محمدرضا شجریان به بهانه سالروز میلاد وی

شجریان ، کسی مثل هیچ کس ...

یکم مهر برای موسیقی ایران روز مهمیست ، این روز  مصادف گشته است با سالروز میلاد هنرمندی بزرگ در عرصه موسیقی که خدمات وی در عرصه هنر این مرز و بوم غیر قابل وصف است .

استاد محمد رضا شجریان ؛ آوازه خوانی بزرگ که محبوب دل میلیونها عاشق هنر اصیل ایرانیست . هنرمندی که ثابت کرده است دل و جانش با مردمش است اگر چند منافعی نیز دراین میان برای خود متصور باشد ، در این مقال قصد آن ندارم که تمجید و تحسین های همیشگی خود را در مورد ایشان بکار برم ؛ و یا خود را در مقام انتقاد به ایشان بینم ، اگر چند هر هنرمندی نقاط ضعفی نیز دارد که بایستی با نقد آن ، باعث پیشرفت و ترقی هرچه بیشتر وی گشت ، جناب شجریا ن نیز از این قاعده مستثنی نیستند . اما در این نوشتار قصد آن دارم تا درمقام دفاع از این هنرمند در مقابل انتقاداتی بر آیم که مدتهاست گریبان ایشان را گرفته است ؛ انتقاداتی که پس از رونمایی سازهایش بیش از پیش گردید .در این نوشتار سعی بر آن خواهم داشت تا جانب اعتدال رعایت گشته و سخنان منتقدان عزیز را که مطمئنا کم نیز نیستند بیهوده نه انگارم ، همانگونه که همواره تعصب و قدیس سازی را آفت جامعه هنری دانسته و به مقابله با آن پرداخته ام در نقطه مقابل انتقادات و حملات بیهوده از سر گاها بغض را نیز به همان اندازه مضر و زیانبار قلمداد میکنم .

ادامه مطلب را بخوانید ...

ادامه نوشته

حسین علیزاده ٬ هنرمندی که درجا نمیزند...

به بهانه کنسرت گروه هم آوایان به سرپرستی حسین علیزاده

حسین علیزاده ٬ هنرمندی که درجا نمیزند

این روزها حال و هوای کنسرتهای موسیقی بسیار گرم است ، هنرمندان نامدار موسیقی پاپ و اصیل در نقاط مختلف کشور و عمدتا در تهران مشغول اجرای کنسرت و پیش فروش بلیطهای خود هستند و گاها به دلیل استقبال بسیار زیاد طرفداران ، این کنسرت ها مجددا تمدید و اجرا میگردند . شهرام ناظری ، سالار عقیلی ، علیرضا قربانی و بسیاری دیگر از هنرمندان مطرح موسیقی در سالنهای مختلف پایتخت و سایر شهرهای کشوراجراهای خود را پیش فروش یا تمدید کرده اند ، اما از همه آنها مهمتر که با استقبال کم نظیری نیز مواجه شده است و نگاه بسیاری از منتقدان و کارشناسان امر را بخود جلب نموده ، کنسرت حسین علیزاده و گروه هم آوایان است که پس از گذشت حدود شش سال از آخرین اجرای این گروه در داخل کشور این همنشینی مجددا با ترکیبی نو محقق گردیده تا شاید شوری انگیزد برای خلق سرودی دیگر از جنس گل و به لطافت نسیم صبحگاهی ...

ادامه نوشته

مسیر هنری عقیلی، جاده یک‌طرفه منتهی به پرتگاه

نقدی بر عملکرد هنری سالار عقیلی به بهانه کنسرت مشترکش با رضا صادقی
مسیر هنری عقیلی، جاده یک‌طرفه منتهی به پرتگاه

اگر به سابقه فعالیت هنرمندان آوازه خوان جوانمان که نامشان از اواسط دهه هشتاد بر سر زبان‌ها افتاد بیافکنیم به نامی بر می‌خوریم که حضور و فعالیتش در عرصه موسیقی بسیار بسیار بیشتر از سایر هنرمندان هم وزن خود بوده است؛ از اجرای کنسرت‌ها گرفته تا همکاری با صدا و سیمای ملی در قالبهای متفاوت، بسیاری وی را افتخاری شماره دو نام می‌نهند و در نقطه مقابل کسانی دیگر این حرکت وی را می‌ستایند.


این نام کسی نیست جز «سالار عقیلی»، خواننده ای که سه تار نیز میزند و رشته تخصصی‌اش بازیگری تئاتر است، کسی که در عرض حدود هفت سال بیست آلبوم موسیقی را روانه بازار نموده است؛ یعنی هر سال سه آلبوم. شاید هوادارانش این تعداد آلبوم‌ها را عادی توصیف نمایند اما زمانی که موسیقی تیتراژ فیلم‌ها و سریالهای تلویزیونی و کنسرتهای متعدد داخل و خارج وی به همراه بسیاری از گروههای ریز و درشت موسیقی را کنار هم جمع می‌کنیم به عدد قابل توجهی می‌رسیم...

ادامه نوشته

رنگ در رنگ ، رنگین کمانی از نوآوری با طعم موسیقی...

نگاهی به آلبوم رنگ در رنگ به آهنگسازی مهدی امینی

رنگ در رنگ ، رنگین کمانی از نوآوری با طعم موسیقی...


سالهاست موسیقی ایرانی از طعم و رنگ دلنشین خود دور مانده و حتی هنرمندان بزرگمان نیز سالهاست در ارائه آثار ماندگار همچون گذشته ناتوان مانده اند ، اگر چند نمیتوان تمام تقصیر را متوجه شخص هنرمند دانست که شرایط جامعه بگونه ای رقم خورده که هنرمند را از مسیر اصلی خود منحرف نموده است ؛

در این میان اما برخی هنرمندان جوان که تفکرات نو گرایانه و متفاوتی را در سر دارند میتوانند گاها با ارائه آثاری در خور توجه نام خود را در میان بزرگان هنر موسیقی ایران زمین مطرح نموده و رقیبی جدی برای هنرمندانی تلقی گردند که سالهاست آثار و صدایشان میهمان خانه های مردم علاقه مند به موسیقی بوده است . و هم اکنون با کم کاری های خودشان اندک اندک جای خود را به نسلی میدهند که با تفکراتی نوگرایانه در پی رقم زدن نامی متفاوت از آنچه تاکنون در موسیقی ایرانی شنیده است ، هستند ...

ادامه نوشته

نغمه هایی که فقط قیمتشان گران است ...

کدام جرم سنگین تر است؟ سوء استفاده از علاقه مخاطبین یا دریافت غیرقانونی آثار موسیقی؛

" نغمه هایی که فقط قیمتشان گران است ..."



چندیست که هنرمندان عرصه فرهنگ و هنر کشورمان با توسل به روشهای مختلف و مبتکرانه بر آن گشته اند تا فرهنگ خرید محصولات فرهنگی را در کشور نهادینه کنند برخی با کمک روابط عمومی بالای خود همچون مهران مدیری با مزه پرانی و بیان سخنانی ملتمسانه با چاشنی طنز از مردم درخواست خرید محصولاتش را می نماید و در ازای آن با انجام قرعه کشی های فراوان ، جوایز بزرگی را نیز به خریداران محصولاتش به پاس رعایت قانون کپی رایت تقدیم میکند و در این راه نیز موفق میگردد، برخی دیگر نیز از طرق قانونی اقدام به طرح شکایت علیه منتشر کنندگان غیر قانونی آثار مینمایند اگر چند تا کنون نیز توفیق چندانی در حصول نتیجه مطلوب به دست نیاورده اند ...


ادامه مطلب را بمطالعه فرمائید ؛

ادامه نوشته

ساز، کوک .... آواز ، نا کوک !!

نگاهی به دلایل افت آواز در موسیقی ایرانی

ساز، کوک .... آواز ، نا کوک !!

میتوان آواز را یکی از اجزا لا ینفک موسیقی اصیل ایرانی بر شمرد ؛ از قدیم الایم و از دوران عمومیت

یافتن موسیقی اصیل ایرانی آواز ایرانی نیز به همراه آن در میان مردم نامی برای خود دست و پا نمود

تا آنجا شهره آن مرزها را طی نموده و صدای خود را جهانیان به گوش جهانیان رسانید .


از رضا قلی میرزا ظلی،  طاهر زاده ، اقبال آذر ، نور علی خان برومند و  ادیب گرفته تا کمی بعد تر و

ظهور بزرگانی چون عبداله دوامی و نور الدین رضوی سروستانی و محمود کریمی وبسیاری دیگر که

جمله آنها وظایف خطیر خود را به درستی تمام انجام داده و شاگردانی تربیت نمودند که خود هم اکنون

از اساتید موسیقی ایرانی به شمار میروند ، بزرگانی چون محمد رضا شجریان ، شهرام ناظری ، پریسا

،  حسام الدین سراج ، و بسیاری از هنرمندان نام آور دیگر که تک تک آنها بدل به  اساتیدی بزرگ و نام

آور در عرصه هنر موسیقی ایران زمین گشته اند ...


ادامه مطلب را مطالعه فرمائید ....

ادامه نوشته

روزهای سکوت موسیقی ایرانی - بخش سوم و فرجامین

پرونده ، بررسی دلایل عدم ماندگاری آثار موسیقی در سالهای اخیر

روزهای سکوت موسیقی ایرانی - بخش سوم و فرجامین

در دو بخش قبل ، نگاهی داشتیم به دلایل عدم موفقیت آثار موسیقی در سالیان اخیر . در این میان با استماع سخنان و اظهار نظرات کارشناسان و هنرمندان مطرح این عرصه مواردی بیان گردید که گاها بر عدم موفقیت آثار موسیقی از دهه هشتاد تاکنون صحه گذارد . برخی بزرگان نیز چون حمید متبسم با این سخن مخالف بوده و معتقد بودند آنچه رمز مانا گشتن اثری را مشخص مینماید گذشت زمان است و از هم اکنون نمیتوان با قطعیت تمام در مورد عدم ماندگاری آثار متولد شده اظهار نظر نمود .

در ادامه این نوشتار و در بخش پایانی این پرونده دلایلی چون شرایط اجتماعی ، اختلاف هنرمندان ، ظهور تکنولوژی و تاثیرات این موارد را با حضور کارشناسان بررسی می نماییم

برای مشاهده بخش فرجامین این پرونده ادامه مطلب را مطالعه فرمائید ...

 

ادامه نوشته

روزهای سکوت موسیقی ایرانی - بخش دوم

پرونده ؛ بررسی دلایل عدم ماندگاری آثار موسیقی در سالهای اخیر

روزهای سکوت موسیقی ایرانی ، بخش دوم

در بخش اول این نوشتار نگاهی داشتیم بر پاره ای از دلایل عدم ماندگاری آثار موسیقی در سالیان اخیر.

در همین رابطه پای مصاحبت هنرمندان بزرگی نشسته و آغاز گر بحثی گشتیم که شاید دریچه ای باشد به سوی حرکتی نو در ماندگار سازی آثار موسیقی اصیل ایرانی در نخستین بخش این نوشتار برخی نظرات هنرمندانی چون متبسم ، درخشانی ، بهروزی نیا و منبری را خواندیم . شباهت کلام متبسم و درخشانی و تاکید آنان بر ماندگاری آثار نو برای نگارنده  جالب توجه بود در عین حال جمال الدین منبری خواننده اثر ماندگار " دلارام " نیز نظر جالبی در این زمینه داشت او معتقد بود عمده دلیل عدم ماندگاری آثار موسیقی گوشه نشینی هنرمندان ،میباشد بنا بر اعتقاد ایشان هنرمندان خود را مشغول کارهایی کرده اند که فرصت پرداختن به هنر را از خود سلب نموده اند ،

بخش اول سخنان بهروزی نیا نیز بسیار جالب بود ؛ او معتقد بود که عدم وجود فضایی مناسب با اصالت موسیقی و همرنگ گشتن اجباری هنرمندان با جامعه ای مبتنی بر زندگی ماشینی که  مردمانش سرعت را در دستور کار خود قرار داده اند باعث گردیده است همه چیز با شتاب صورت گیرد و هنرمند نیز مجبور است برای آنکه از قافله عقب نماند ادامه این راه را بدود ....

در بخش دوم نوشتارم علاوه بر نظرات این بزرگان سخنان هنرمندان جوان و نوگرایی چون بهراد توکلی ، احسام اینانلو و جهانبخش رستمی را مطالعه خواهیم نمود ...

این مقاله در شماره 52 ماهنامه گزارش موسیقی مکتوب گردیده است .

این نوشتار را در ادامه مطلب بخوانید ....


ادامه نوشته

روزهای سکوت موسیقی ایرانی - بخش اول

در نوشتار حاضر سعی دارم تا نگاهی بیافکنم بر مواردی که باعث گردیده اند تا آثار و آلبومهای هنری در سالیان اخیر ماندگاری چندانی نداشته باشند و مخاطبین آثار موسیقایی با وجود قدیمی بودن آثار سالیان گذشته تمایل بیشتری نسبت به شنیدن چندین باره آثار جدید داشته باشند  .

 در این نوشتار متفاوت که میتوانم به جرات بیان کنم مشابه آن تاکنون نگاشته نشده است با هنرمندان و اساتید بزرگی چون مجید درخشانی ؛ حمید متبسم ، حسین بهرزوی نیا جمال الدین منبری و بسیاری دیگر از هنرمندان پای صحبت نشسته و هم کلام گشتم تا نظرات کارشناسانه شان را در مورد عدم ماندگاری آثار موسیقایی در سالیان اخیر جویا گردم .

به دلیل طولانی بودن نوشتار آن را در دو بخش بحضورخوانندگان عزیز خواهم رساند .

این مقاله در شماره ۵۲ ماهنامه گزارش موسیقی مکتوب گردیده است...



بررسی دلایل عدم ماندگاری آثار موسیقی در سالهای اخیر
روزهای سکوت موسیقی ایرانی
 

روزهایی که در آن به سر میبریم را میتوان روزهای سکوت موسیقی ایرانی در سال جدید دانست ، روزهایی که هنرمندان فعالیت های خود را منحصر به خارج از کشور نموده اند و هر از گاهی از گوشه ای برخی نیز در چند شهر کشور ساز خود را بصدا در می آورند . اما حقیقت آنکه موسیقی ایرانی سالهاست در سکوت به سر میبرد و فعالیت هنرمندان فعال در این عرصه به طرز چشم گیری روز به روز کاهش میابد . آندسته از فعالان این عرصه نیز آنچنان که باید ، نمیتوانند طرفداران خود را راضی نگاه دارند این مسئله در مورد اکثر قریب به اتفاق هنرمندان صادق است از اساتید بنام و فعال این عرصه چون شجریان گرفته تا دیگر بزرگانی که پرونده فعالیت هنری خود را بنا به دلایلی مبهم بطور کامل مختومه نموده اند ...

ادامه مطلب را مطالعه فرمائید ...

 

ادامه نوشته

نگاهی کوتاه به پسرفت موسیقی مذهبی در ایران

 نگاهی کوتاه به پسرفت موسیقی مذهبی در ایران


همواره با نزدیک شدن به ایام عزاداری ماه محرم صدای نوحه ها و مداحی های عزاداران را از گوشه وکنار شهر میتوان شنید ، صداهایی که گاهاً از میان آنها میتوان هنوز رگه هایی از موسیقی اصیل و دستگاهی ایرانی را یافت .

میتوان دوران صفویه و زمان حکومت شاه عباس صفوی را به دلیل وجود مذهب شیعه و علاقه شاه وقت به موسیقی ، دوران رشد و بلوغ موسیقی مذهبی ایران  نام برد ، موسیقی مذهبی از انشعاباتی تشکیل گردیده است از گاها از قبل از صفویه وجود داشته و تا کنون نیز بر اساس این تفکیک ، فعالان این عرصه ، فعالیت خود را انجام میدهند ؛ این انشعابات شامل روضه خوانی ، مداحی ، نوحه خوانی تعزیه خوانی ، اذان و تلاوت قرآن میگردند . شرط فعالیت در هر کدام از این دسته ها آشنایی کامل به موسیقی ایرانی و دارابودن صدایی خوش بود ...

ادامه نوشته

چهره های زیبا ؛ موسیقی های زشت !

تاملی برای ورود چهره های جدید به عرصه موسیقی

چهره های زیبا ؛ موسیقی های زشت !



چند وقتیست بازار وبسایتهای ارائه و دانلود موسیقی بسیار گرم گشته و ایندسته از وب سایتها طرفداران بیشماری را جذب خود نموده اند ؛ وبسایتهای که بدون هیچگونه نظارتی فعالیتهای خود را آغاز کرده وادامه میدهند و به ارائه موسیقی های عمدتا خوش رنگ و لعاب و شیک ! میپردازند .اما در اینجا بحث بر سر چرایی فعالیت اینگونه سایتها و نهادی که مجوز فعالیت آنها را صادر نموده و بر عملکرد این وب سایتها نظارت نمینماید ! نیست که اینگونه مباحث آنقدر که مطرح گشته اند نخ نما شده و منتقدان و هنرمندان نیز از بس که بر رعایت حقوق مادی و معنوی خود فریاد برآوردند خود نیز ...


ادامه مطلب را مطالعه فرمائید

ادامه نوشته

برای محمدرضای من ...

هيچ ميدانستي كه بسيار بودند مردمان كشورت كه ربناي تو خرماي سفره ي افطارشان بود و بعد از خشكيدن نخل آن ربنا  احساسشان خشكيد و كدر شد؟

گمانم ميدانستي كه جز بحرين و عراق و بوسني و سوريه و غيره در همين ايرانمان بودند و هستند كودكاني كه عيد امسال و هرسالشان را با لباس مانده و احيانا از مد افتاده ي بچه ي همسايه سر كردند...


ادامه مطلب را بخوانید ...

ادامه نوشته

" پیش ساز تو من از سحر سخن دم نزنم"

یادداشتی به مناسبت یکم شهریور سالروز میلاد حسین علیزاده

" پیش ساز تو من از سحر سخن دم نزنم..." 

تقویم موسیقی ایرانی سرشارست از روزهای خوش و فرخنده ، روزهایی که با فرا رسیدنش اتفاقات و رخدادهای تلخ حواشی این هنر را که اینروزها کم هم نیستند از خاطر می زداید ...

سالروز تولد هنرمندان و اساتید بنام مان یکی از این اتفاقات زیباست ، اتفاقی که اگر چند در ذهن بسیاری از مردم کم اهمیت تر از سالمرگ هنرمندان است اما میزان تاثیر گذاری آن در بطن موسیقی و هنر بسیار مثبت تر است ...

میتوان به جرات گفت نمیتوان هنرشناسی را یافت که حسین علیزاده را نشناسد ، بزرگمردی که سالیان سال از عمر گرانبار خود را وقف موسیقی و هنر اصیل ایرانی نموده است ، برای معرفی او نیازی به نام بردن نی نوا ، ترکمن ، سواران دشت امید ، شور انگیز ، زمستان است ، صبحگاهی ، ماهور ، عصیان و بیش از 60 اثر منتشر شده وی نیست  ، نیازی به ساز سلانه  و مقام داد و بیدادی ابداعی این فرزند آفتاب  و دهها کتاب تالیفی و سه بار نامزدی اش در معتبر ترین جایزه جهانی موسیقی ،  گرمی نیست ، چرا که نامش حجت را بر اهل هنر تمام کرده است .

ادامه مطلب رابخوانید ....
ادامه نوشته

قصه غم انگیز موسیقی ما - قسمت پنجم ( در سوگ نی نواز بهشتیان )

در سوگ نی نواز بهشتیان ...

بی هیچ مقدمه ای بر سر اصل مطلب میروم ...

    امروز سخن از نی نوازی است که  ،  سالهای بسیاری خدمات شایانی به هنر موسیقی این سرزمین کرد ، بزرگ مردی از جنس تاج اصفهانی ، شاگرد ابوالحسن خان صبا و ادیب خوانساری ، مردی که تندیس اش در گالری مفاخر هنری جهان در لندن نصب شد ، چهره ماندگار سال 81 ، خالق آثار ماندگار و نگاهبان موسیقی ایران زمین  ...

 

ادامه مطلب را مطالعه فرمائید ...

ادامه نوشته

اندر احوالات شاهین نجفی و جوزدگی ما ایرانیان

این نوشتار چندی پیش در صفحه فیس بوک حقیر قرار گرفت که با استناد به نظرات برخی دوستان و اعمال تغییراتی در آن ، در تارنگارم منتشر گردید ...

اندر احوالات شاهین نجفی و جوزدگی ما ایرانیان

ما ایرانیان کلا انسانها جو گیری هستیم ، منتظریم تا اتفاقی حادث گردد و سریع کارشناسانه! از آن اتفاق حمایت یا انتقاد کنیم . البته این در زمانیست که این اتفاق جنبه حمایت یا نقد داشته باشد برخی دگر ، چون فوت یک فرد سرشناس نیاز به نقد ندارد  ؛ به محض از دست شدن بزرگی ؛ همه به یکباره به یاد او می افتند و او را عزیز می شمرند . اگر چند این عمل در ظاهر زیبا و پسندیده است اما پسندیده تر آنکه زنده گان مان را نیز یادی کنیم ؛

اما برخورد ایرانیان با اتفاقاتی که در آن نظرات موافق و مخالف وجود دارد نیز جالب است خلیج فارس ، نمونه روشنیست از برخورد موافقین و مخالفین . در اینکه خلیج فارس مختص ایرانیان است و بس ،هیچ شک و شبهه ای نیست اما در این بین برخی از هموطنان آذری ،  به دلیل عدم حمایت دولتمردان ار دریاچه ارومیه در مخالفت از نام خلیج فارس از خلیج عربی حمایت نمودند تا نشان دهند اگر تغییر نام خلیج فارس به خلیج عرب پر اهمیت است نجات دریاچه ارومیه نیز در درجه اولی تری قرار دارد . اما به راستی آیا این راهکار مناسبی برای برون رفت از معضل خشکی دریاچه ارومیه است ؟

مگر نه اینکه هر دو جزو خاک پاک این کهن دیارند ؟ و از دست دادن هر کدام از این منابع طبیعی ( هر یک بنحوی ) جبران ناپذیر و بی بازگشت است ؟


لطفا ادامه مطلب را مطالعه فرمائید ...

ادامه مطلب

ادامه نوشته

بخش دوم و پایانی گفت‌و‌گو با شهرام ناظری : "آواز ایرانی به سوی نوحه‌خوانی کشیده می‌شود"

ایرج ادیب‌زاده - شهرام ناظری از چهره‌های مهم حماسی آواز و موسیقی سنتی ایران، میهمان ویژه‏ برنامه‌های بهاری تئا‌تر شهر پاریس بود. ناظری در راه نوگرایی و پرداختن به اسطوره‏‌ها و پژوهش‏ در راه لحن‌های گمشده‏ آواز ایرانی، سرآمد همه‏ خوانندگان ‏معاصر است.

یک نشریه‏ فرهنگی ایران به او لقب «نیمای آواز ایران» داده است. یک روزنامه‌نگار هنری فرانسه، پس از برنامه‌ای که دو هفته‏ پیش همراه حسین علیزاده و مجید خلج در تئا‌تر شهر پاریس اجرا کرد، به او لقب «پاواروتی ایران» را داداما موفقیت بزرگ شهرام ناظری و پسرش حافظ ناظری که در زمینه‏ موسیقی در نیویورک تحصیل کرده، ضبط سمفونی مولانا و انتشار جهانی آن توسط «سونی کلاسیک» است. شرکت معتبر «سونی کلاسیک» تاکنون آواز‌ها و موسیقی بسیاری از بزرگان کنونی جهان را منتشر کرده و حالا برای نخستین بار یک اثر موسیقی و آواز ایرانی را ضبط و منتشر می‌کند.
  
بخش نخست گفت‌‌وگو ویژه با شهرام ناظری در پاریس را هفته‏ پیش از زمانه شنیدید. در بخش دوم و پایانی دوم با او به اقبال جهانی شهرام و حافظ ناظری و سمفونی رومی اختصاص دارد. از شهرام ناظری می‌پرسم:

ادامه نوشته

بخش اول مصاحبه رادیو زمانه با شهرام ناظری

شهرام ناظری یکی از هنرمندان بزرگ دنیای موسیقی امروز ایران بار دیگر با صدای عمیق و گرمش و نوآوری‌های خلاقش میهمان تئا‌تر شهر پاریس بود. او به‌ویژه در مولوی‌‌خوانی وشاهنامه‌‌خوانی تبحر دارد و این‌بار همراه با حسین علیزاده، آهنگساز و پژوهشگر و نوازنده‌ی تار و سه‌تار و مجید خلج نوازنده‌ی سازهای کوبه‌ای هنرش را عرضه کرد. در همین تئا‌تر شهر پاریس بود که شهرام ناظری در سال ۲۰۰۷ بزرگ‌ترین نشان فرهنگی فرانسه «لژیون دونور» را دریافت کرد.

شهرام ناظری زاده‌ی کرمانشاه، خواننده، موسیقی‌دان، استاد موسیقی ایرانی، کردی و موسیقی مقامی‌ست. او همواره یکی از چهره‌های تأثیرگذار برای معرفی فرهنگ...

ادامه مطلب را بخوانید ...

ادامه نوشته

صدایت کلام را جان بخشید

صدایت کلام را جان بخشید

بررسی مضامین ادبیات پارسی در شیوۀ آوازخوانی استاد شجریان

و نقدی بر نحوۀ آموزش آواز( نقصان روشی قائده مند )

پوریــا اخواص ،  خواننده گروه هم آوایان  ؛ نوازنده کمانچه و قیچک


به همراه فایل پی دی اف در انتهای مقاله




همواره از صدای زیبا و قدرتمند استاد لذت برده ایم و دورانی ست که با این صدا انس و الفتی داشته ایم. این لذت و احساسی که صدای ایشان در وجودمان ایجاد میکند, بی شک و به تحقیق ، دلایل زیادی دارد که از چند وجه قابل بررسی ست.

                  بس نکـــــته غیـــــر حُسـن بباید که تا کسی ، مقبـــــول طبع مردم صاحبنظر شــــــــود      حافــــظ

این چیست که صدای استاد را به درجه ای از آنـیّت و اوجی فرود نامدنی مبدل ساخته؟ همیشه لذت برده ایم ولی چرا؟ تا به امروز بسیاری از ظرائف تکنیکی و ویژگی های منحصر به فرد آواز ایشان مورد پژوهش و تحلیل دوستداران قرار گرفته است , این بار بنده به عنوان یکی از هزاران ارادتمندان و رهروان هنر ناب ایشان بر آن شدم تا چند کلامی البته نه در خور وجود نازنین استاد ولی از سر صدق برای علاقمندان به آواز و ایشان بنگارم.

ادامه مطلب را مطالعه فرمائید ...

ادامه نوشته

دود عود ، گلی از گلخانه باغبان موسیقی ایران زمین ...

دود عود ، گلی از گلخانه باغبان موسیقی ایران زمین ...

در موسیقی ایران نواهایی را میتوان یافتکه در سالیان گذشته توسط نام آوران این عرصه تولید و بدل به قطعاتی ماندگار و خاطره انگیز در ذهن هنر دوستان گشته اند . چنین آثاری در موسیقی ایرانی کم نیستند و میتوان با اندکی جستار در آرشیو موسیقی های خود آنها را یافت ، آثاری که میتوانند در حد یک قطعه موسیقی چند دقیقه ای خاطره انگیزی باشند که با گوش سپردن بدان حس نوستالژیکی به مخاطب دست دهد که یادآور خاطرات خوش و ناخوش ایام گذشته است و یا یک آلبوم موسیقی کامل که روزها و سالهاست بسیاری از زمان مان را برای لذت بردن از این آلبوم صرف نماییم...


ادامه مطلب را مطالعه نمائید ...

ادامه نوشته

نگاهی بر موسیقی اصیل ایرانی در سال 1390

" در سال جدید تصمیم بر آن گرفته ام تا نوشتارها و مقالات خود را تحت عنوان فایل پی دی اف در انتهای هر مقاله ای جهت دانلودو استفاده بیشتر ، در اختیار علاقه مندان و دوستان عزیز قرار دهم . از همین رو هنر دوستان عزیز میتوانند برای در اختیار داشتن نسخه پی دی اف این نوشتار ، آن را از انتهای این مقاله دریافت نمایند .

با مهر و احترام ـ محمد جواد صحافی "



نگاهی بر موسیقی اصیل ایرانی در سال 1390

هر چه بود گذشت ، خود را برای آینده بسازیم ...

موسیقی اصیل ایرانی در سال 1390 تکانی بخود داد و بازار فروش آلبومهای هنرمندان موسیقی به دلیل انتشار آثار هنرمندان رونق یافت ، آثاری که با آواز هنرمندان نام آشنایی چون محمدرضا شجریان ، شهرام ناظری ، حسام الدین سراج ، همایون شجریان ، موسیقی اصیل ایرانی را به تکاپو انداخت و هوادارا را به سوی فروشگاههای موسیقی کشاند ... اما در این میان دیگر بزرگان موسیقی نیز بیکار ننشستند و کنسرتهای متعددی را در نقاط مختلف ایران زمین برگزار نمودند از پور ناظری ها با همراهی علیرضا قربانی گرفته تا حسین علیزاده و شهرام ناظری و همایون شجریان با قمصری و  کنسرتهای سالیانه محمد رضا لطفی با همراهی گروه شیدا فعالیتهایی را در سطح کشور انجام داده و هموطنان عمدتا پایتخت نشین مان را خرسند نمودند و همچنان شهرستانی ها چونان سنوات گذشته در حسرت حضور در کنسرتهای اساتید بزرگ ماندند ، نیز موسیقی مان نیز چون سنوات گذشته از گزند اتفاقات ناگوار در امان نماند و حاشیه های تلخی برایش حادث گردید و عزیزانی نیز از میانمان رفتند ،  همانطور در نقطه مقابلش خبرهای خوش و مسرت بخشی را نیزکه کم هم نبودند تجربه کردیم ، به امید آنکه در سال 91 ، با تجربه شکست ها و درس از ناکامی های گذشته در پی جبران بوده و سالی خوش و بدون اتفاقات و حواشی درد ناک برای موسیقی ایران زمین داشته باشیم نگاهی داریم بر آنچه که بر موسیقی ایران در سال 1390 گذشت ...

ادامه نوشته

در سوگ ذوالفنون

خبر آنقدر غافلگیرانه بود که در روزهای پایانی سال همه اهالی موسیقی را در بهت و حیرت فرو برده  است . استاد جلال ذوالفنون نوازنده بزرگ سه تار و یکی از بی حاشیه ترین نوازنده گان موسیقی اصیل ایرانی که آثاری به یاد ماندنی از خود به یادگار برجای گذارده اند ؛ در روز بیست وهشتم اسفندماه در اثر حمله قلبی دار فانی را وداع گفتند .

این ضایعه دردناک را به جامعه هنر و موسیقی ایران زمین تسلیت عرض می نماییم .

برای این هنرمند بزرگ که زحمات و مرارتهای بسیاری را در راه هنر موسیقی ایران زمین متحمل گشته اند از درگاه خداوند متعال علو درجات را آرزومندم .

خدایش بیامرزد .


پیکر زنده یاد جلال ذوالفنون ساعت 10 صبح روز چهارشنبه دوم فروردین از گوهردشت کرج به سوی امامزاده طاهر کرج تشییع و به خاک سپرده خواهد شد.

داود گنجه ای، قائم مقام خانه موسیقی با اعلام این خبر 'فت: بر اساس وصیت استاد ذوالفنون پیکر این هنرمند در امامزاده طاهر کرج آرام خواهد گرفت و هماهنگی های لازم با مسئولان مربوط در استان کرج صورت گرفته است تا این مراسم به خوبی و با حضور هنرمندان و همکاران آن مرحوم در تاریخ مزبور برگزار شود.
 
وی افزود: ابتدا قرار بود روز اول فروردین این مراسم برگزار شود، اما به علت همزمان شدن با زمان تحویل سال به ساعت 10 صبح روز دوم فروردین موکول شد وعلاقه مندان می توانند در گوهردشت، فاز دو،خیابان 12 پلاک 87 حاضر شده و یا در آیین تدفین ایشان در امامزاده طاهر کرج حضور بیابند.
 
جلال ذوالفنون دو هفته قبل عمل جراحی قلب باز انجام داده بود، اما عصر روز گذشته، یکشنبه 28 اسفند به علت خونریزی داخلی در بیمارستانی در کرج دار فانی را وداع گفت.

ویژه نامه نوروزی شجریانیها منتشر گشت ...


ویژه نامه نوروزی شجریانی ها منتشر گشت ؛

این ویژه نامه پر بار در دو بخش تقدیم دوستداران موسیقی گشته است که حاصل زحمات فراوان اهل قلم و هنر دوستان ارجمند میباشد . بخش اول این ویژه نامه شامل دل نوشته ها و مقالات هنرمندانی چون حمید متبسم (آهنگساز و نوازنده سه تار )  ، پوریا اخواص ( خواننده موسیقی اصیل ایرانی )  ، کرم قلاوند ( ) ، محمد جواد صحافی ( نویسنده و منتقد موسیقی )، خلیل محمدی ( فیلمسار ، تدوینگر و منتقد موسیقی ) ، عدالت عابدینی ( خبرنگار ) ، زهرا مراد پور ( گوینده رادیو تلویزیون ) ، محسن محسنی ( پژوهشگر موسیقی ) و بسیاری دگر از علاقه مندان به استاد شجریان بوده و بخش دوم نیز پرونده ای برای بیوک آقا مراغه ای که شامل دست نوشته استاد شجریان به ایشان ، معرفی بیوک آقا مراغه ای ،  دست خط و متن استاد شجریان برای ایشان ، عکسها و فیلمهای اختصاصی از سفر هنرمندان به شهر مراغه و بازدید از این تار نواز دلسوخته میباشد .

به دوستان عزیز و علاقه مندان بزرگوار توصیه میکنم مطالعه این ویژه نامه نوروزی را از دست ندهند ...


آدرس لینک ویژه نامه : http://shajarianfans.com/Nowrooz1391/

بهــار ، موسیقی زیبای طبیعت

قرار است به ملاقات یک تابلوی نقاشی بروم... خداوند مهربان تصمیم دارد تا در بوم نقاشی جدیدش فصلی را نقاشی کند که حکایت از سبزی و نشاط دارد، حکایت از جنب‌وجوشی وصف‌ناشدنی در جانداران، او تصمیم گرفته است این‌بار رنگ سبزش را بر صفحه‌ی بوم نقاشی خود پخش کند و گل‌های زرد و سفید رنگ نرم، لطیف و کوچکی را بر بلندای کوهی ترسیم نماید که از میان دوسنگ سخت خشن بیرون جسته و محیط را احاطه کرده است، او این تصمیم گرفته است تا کلمات را جان ببخشد، گل را، باران را، خاک را، برگ را، نسیم را، شبنم را...

او قرار است در تابلوی جدید خود آفتاب را گرما ببخشد، پرندگان را به آشیانه‌های خود بازگرداند و آب‌های یخ زده از سرمای سخت زمستان را تکانی دهد و راهی‌شان سازد به استقبال فصلی نو؛
موسیقی بهار با آواز پرندگان و همراهی ارکستر سمفونیک باران و نسیم و جویباران و با رهبری و آهنگسازی بزرگترین رهبر عظیم ترین ارکستر جهان٬ «خداوند» در حال برگزاری است؛ این کنسرت قرار است در بزرگترین سالن موسیقی دنیا با نام «طبیعت» برگزار شود برگ‌ها خود را آماده‌ی تزیین این سالن می‌کنند قرار است گل‌های رنگارنگ برای استقبال از میهمانان این کنسرت زیباترین لباس‌های خود را بر تن کنند و با گرمی از مدعوین پذیرایی کنند مجری این کنسرت نیز رومیناست؛ خدای طبیعت و سرسبزی، پاکیزه و بدور از هر پلشتی و زشتی؛ آرایش دلفریب این زیبای بی‌همتا با آن لباس رنگین گل‌اندودی که بر تن کرده، عقل از سر هردلداده‌ای می‌رباید؛ مگر می‌شود دید و دل نبست؟

نسیم خواهد رقصید و گل‌ها و شکوفه‌ها با همراهی نسیم عطر مست‌کننده خود را به آنان‌که از این کنسرت لذت می‌برند ارزانی می‌دارند. مست می‌شوی از آواز بلبلان غزلخوان و ساز باران و عطر نرگس و آنجاست که گل‌ها نوازش‌ات می‌کنند.

تاکنون هیچ ترکیبی به زیبایی ترکیب رنگ تابلوی بهار بزرگ نقاش عالم گیتی ندیده‌ام ، الحق که نقاش قابلیست، تو گویی تابلو اش عطرآگین است؛ عطر باران، سبزه، خاک؛ عطر بهار. آفتابش از گرمای آتش گرمتر است... خاک را چه زیبا به تصویر کشیده، لمسش می‌کن ... تو گویی این خاک جان دارد، نسیم را ببین مالامال از محبت است زمانی‌که دستِ نوازش بر صورت برگ می‌کشد. جانوران را... چه در تکاپویند، آن موریانه کوچک را ببین که به دنبال خرده‌نانی برای قوت خود در جستجوی خاک است و آن عقاب سرافراز را که چون گذشته بلندپروازانه در اوج خودنمایی می‌کند.

این بهار است، از راه رسیده، مالامال از شادی برای زدودن غبار، برای منزه کردن دل و جان از زشتی‌ها، برای رهایی از غم‌ها، این بهار است، آمده است تا سیاهی شب‌های سرد زمستان را بزداید و سبزی و گرما را هدیه دهد. آمده است تا شکوفه‌ها را میهمان روزها و شب‌های‌مان کند و صدای بلبلان را طنین اندازد در کالبد طبیعت تا درختان این اسکلت‌های بلور آجین از سرما برخیزند و شکوفایی را نوید دهند...

آمد بهار خرم و آورد خرمی...  وز فر نوبهار شد آراسته زمی
خرم بود همیشه بدین فصل آدمی... با بانگ زیر و بم بود و قحف در غمی

بهار را باور کن؛ باز کن پنجره‌ها را تا ببینی که نسیم روز میلاد اقاقی‌ها را جشن گرفته‌ست، چلچه‌ها برگشتند و طراوات را فریاد می‌زنند، بهار را باور کن، آمد بهار خرم و رحمت نثار شد، باز کن پنجره‌ها را و ببین کوچه یک پارچه آواز شده؛ قاصدک خوش خبر از راه رسیده، بیدار شو ببین این عظمت را، بلند شو و روی ماه این خالق بی همتا را ببوس ...

ای دریغ از تو که گر کامی نگیری از بهار...

مرقوم فرمایید : برای استاد شجریان...

بهار در راه است و بوی خوش گلهای بهاری به مشام میرسد، با نزدیک شدن به آخرین ماه سال خورشیدی گلهای بهاری خود را آماده اجرای موسیقی زیبای طبیعت میکنند تا سرود بهار را به مشتاقان تقدیم نمایند، بوی باران میرسد، بوی سبزه، بوی خاک، خداوند بزرگ خورشید عالم تاب را مامور قرار داده تا سپیدی برف های زمستان را محو نماید تا باری دگر بر بوم نقاشی خود نقشی دگر اندازد از بهارتا خلایق بر قدرت و عظمتش پی برند و بستایند او را ...

سال 90 نیز با تمام پاکی‌ها و پلشتی هایش رو به اتمام است و تارنمای شجریانی‌ها این بار برآن گشته است تا با یاری خداوند متعال و همراهی شما عزیزان جان، ویژه نامه‌ای نوروزی تدوین نماید برای خسرو آواز ایران؛ بر آن گشتیم تا این بار نام شما عزیزان علاقه‌مند را نیز در کنار نام نویسندگان مطرح موسیقی ایران زمین درج نماییم تا با درج مقالات و نوشتارهایتان در مورد استاد، بتوانیم ویژه نامه‌ای پرمغز و پرمحتوا و در خور نام استاد آماده نموده و برای علاقه‌مندان و دوستداران عرضه نماییم.

بسیار گشته است که دوستداران این بزرگمرد بی‌همتای موسیقی ایرانی در انتظار فرصتی بوده‌اند تا سخن دل خود را با ایشان در میان گذارند، و یا انتظاراتشان را از استاد بیان کنند، آلبومهای این بزرگ را از نگاه خود تحلیل نمایند و یا متنی ادبی برای ایشان بنگارند ...
هم اکنون این فرصت توسط شجریانی‌ها مهیا گشته و آماده دریافت نوشتارهای شما عزیزان میباشد، فرصت اندک است ...
اگر توانایی نگارش را در خود احساس می‌کنید و علاقه‌مند به درج مطالب‌تان هستید، همت بلد دارید که کسی را که همت بلند اوفتد ... مرادش کم اندر کمند اوفتد

دوستداران و علاقه مندان به استاد در انتخاب موضوعات نوشتارها با حفظ حریم خصوصی افراد و بدور از هرگونه توهین و جبهه گیری‌های سیاسی و با محوریت استاد شجریان، صاحب اختیاردر نگارش مطالب هستند .

بایستی توجه داشت که :
شجریانی‌ها در انتخاب، رد و یا اصلاح هر نوشتاری آزاد است و ارسال نوشتارها به منزله تایید نهایی چاپ آنها نمی‌باشد.
نوشتارهای ارسال شده نباید قبل از انتشار ویژه نامه در هیچ جریده و وب سایتی منتشر گشته باشند در غیر اینصورت شجریانی‌ها از انتشار مطلب معذور است.

عزیزانی که مایلند نوشته‌های خود را در این پرونده‌ی شجریانی‌ها منتشر کنند، می‌توانند متن خود را به یکی از آدرسهای زیر ارسال نمایند.

ezine5@shajarianfans.com

javad.sahafi@gmail.com

ansoyeebiso@yahoo.com


بسیاری از دوستان بر این باورند که تنها باید مسائل را از دید فنی نگریسته و نوشتاری بصورت تخصصی بنگارند .

آندسته از عزیزان که تخصص لازم و کافی برای نگارش در موسیقی دارند شایسته است که مطالبی از این دست نگارند اما قرار نیست تمام عزیزان و دوستداران استاد مطالبی فنی و تخصصی درج نمایند . عزیزان جان میتوانند احساس خود نسبت به استاد شجریان را بیان نمایند گویی به ایشان نامه ای مینگارند .

از طرفی دیگر در صورت داشتن توانایی در در تحلیل آثار استاد از عزیزان خواهشمندم پای پیش گذاشته و مطلب خود را به آدرس فوق الذکر ارسال نمایند .

لازم به ذکر است تمامی مطالب درج شده در این ویژه نامه با نام نگارنده آن مطلب درج خواهد گشت .

با مهر - محمد جواد صحافی

به احترام آقای پاواروتی، خبـــــر......دار

به مناسبت سالروز میلاد شوالیه موسیفی ایران

به احترام آقای پاواروتی، خبـــــر......دار


در تقویم موسیقی ایرانی روزهایی هست که نباید از آنها به سادگی گذشت، سالروز میلاد هنرمندان و یاد بود پرواز این بزرگان هر دو به اندازه یکسان خوشایند و ناگوارند.
در برخی روزها هنرمندانی دیده به جهان گشوده و ظهور نموده‌اند که حضورشان اتفاقی نو، مبارک و میمون برای موسیقی بوده است و در نقطه مقابل روزهایی نیز بوده‌اند که از دست دادن هنرمندان و اساتید موسیقی لطمه بزرگی به این هنر والا وارد نموده است.

هر گاه یادی از هنرمندانمان که از دست شده‌اند میکنم به ناگاه دو هنرمند بزرگ موسیقی که هر دو غریبانه ودر اوج از میان مان وداع گفتند را در ذهن بیاد می‌آرم ، پرویز یاحقی و پرویز مشکاتیان .. آن دو مظفران و فاتحان موسیقی ایران زمین که چونان نامشان در موسیقی ایرانی زمین پیروز و عزیز بودند، هر چند زود برفتند و آتش عشق خود را در جان عاشقانشان شعله ور ساختند ... یادشان گرامی باد. ..

ادامه نوشته

در حسرت یک تکه تصویر ...

در حسرت یک تکه تصویر ...

سال 1390 را میتوان سالی متفاوت برای موسیقی ایرانی قلمداد نمود ، دلیل بیان این سخن از آن روست که کنسرتهای متعددی توسط هنرمندان و اساتید موسیقی در داخل و خارج از کشور برگزار گردید ، همچنین آلبومهای موسیقی نیز در مقایسه کمی تولیدات نسبت به سال گذشته دارای رشد بهتری بوده اند ، اگر چند هیچکدام از آنها را نمیتوان جزو آثار ماندگار موسیقی برشمرد ، با این اوصاف برگزاری کنسرتهای متعدد اساتید و همنشینی آنان در کنار یکدیگر ، و تشکیل گروه دوستی ، که هنر دوستان سالیان سال چنین همنشینی را به انتظار میکشیدند میتوان اتفاقی فرخنده و مبارک در این عرصه قلمداد نمود . اما در این بین متاسفانه وجود پاره ای رسوم غلط در موسیقی از سالهای دور باعث گردیده اند تا ماندگاری چنین کنسرتهایی در ذهن مخاطبین کمرنگ تر گردد ...

ادامه نوشته

نگاهی به آلبوم چاووشی ساخته مجید درخشانی و بررسی فعالیتهای پوریا اخواص

 نگاهی به آلبوم چاووشی ساخته مجید درخشانی و بررسی فعالیتهای پوریا اخواص

 " چاووشی " تلفیقی از شور جوانی و تجربه

 

در زمانه ای که هنر موسیقی اصیل ایرانی کمتر مورد توجه قرار گرفته و جوانان ، به جای توجه بر فرهنگ اصیل خود به فرهنگ و هنر غربی گرویده اند و نتیجتاً طرفداران موسیقی اصیل ایرانی روز به روز کمتر و کمتر میشوند و این هنر والا جایگاه اصلی واقعی خود را در میان سایر هنرهای ایرانی از دست میدهد ، نگرانی از دست دادن بزرگانی چون شجریان و ناظری وعلیزاده و امثالهم ، چونان از دست دادن مشکاتیان و پایور و ملک و تجویدی بزرگوار ، و نبود جایگزینی در حد این بزرگان غم مان را بیش از پیش افزون تر می نماید ، گاها مشاهده میگردد جوانانی در گوشه ای ، بدور از هیاهو و جنجال های تبلیغاتی اساتید موسیقی مان ، مشغول فعالیت های هنری خود میباشند تا چراغ این هنر والای ایرانی را روشن نگاه دارند ؛ اگرچند تعداد این هنرمندان و تعدد فعالان در این عرصه ، در مقایسه با سالیان قبل کمتر بوده است و حتی ممکن است در مواردی به تعداد انگشتان دو دست نیز نرسد اما جای شکرش باقیست که میتوان از همین تعداد اندک به یکی دو نفر آنها بسیار امیدوار بود و برایشان آینده درخشانی را در عرصه هنر موسیقی اصیل ایرانی متصور گشت . . .

ادامه مطلب را بخوانید

 

ادامه نوشته

رقصی چنین میانه میدانم آرزوست ...

نمیدانم چه حسیست زمانی که به روزهای پایانی بهمن ماه که میرسم اضطراب سراپای وجود م را فرامیگیرد ، شاید شور و شوقی عظیم برای تدارک جشنی بزرگ در دلم و شاید نگرانی برای توصیف زیباتر این روز  تا شاید نتوانم آنطور که لایقش است برایش بنگارم ، میترسم احساسم آن روز بکار نیفتد و قلمم بر کاغذ نچرخد تا آنطور که در شان و منزلت اش است گرامیش ندارم .

خدای آن روز را نیاورد که در آنصورت روز وداع قلمم با کاغذ فرا رسیده است ...اما تو گویی هنوز شور و شوق نوشتن برایش در دلم بیقرارم کرده است .

نه ، انگار بازهم میتوانم بنویسم ...

ادامه مطلب را بخوانید ...

ادامه نوشته

مبارک بادت این روز و همه روز . . .

در تمام روزهای زندگی ام و ساعاتی که سپری کرده ام ارادت خود را به شهرام ناظری نشان داده ام؛ بزرگمردی از دیار افتاب و از جنس نور .روزها و ساعات صدایش مرا به دیگر سو می سپارد و شوری در

Shahram Nazeri

درونم می انگیزد وصف ناپذیر . سخن اش سخن عشق است و صدایش صدای سخن عشق ؛ در هوایش بی قرارم میسازد و شیدای زمانم میکند و حیرانم ؛ از آنچه برایم عطا نموده است . . . مستم میسازد و رهسپار جمع مستان

چه گویم ؛ که به حق احساسم را نتوانسته ام برایش منتقل کنم . حسی سرشار از عشق به بزرگی که چونان بت ستایشش مینمایم و می بالم به این بت پرستی ، که کمترین هنرم بت پرستی است .

آه . . .

اما چه گویم از بی مروتی این اهل هنر ؛ که چشمان خود را بسته و بر او میتازند .چشمان خود را بسته و نمیبینند لیلی و مجنون و حیرانی و آن خطاط را . نمی شنوند صدای سخن عشق را بی قرار نمیشوند و چشم به راه نمی مانند ؛ و نمیدانند غم زیبایش را ؛ یادگاری از دوست ندارند و شورانگیزانه نمی نوزاند تا بشنوند صدای ناظری را .

بر او خرده میگیرند و نمیدانند که خرد هستند . نمیدانند او همانی است که به اندازه سالیان عمرشان به این هنر خدمت نموده است و جواهریست بس گرانسنگ از دوران پایور و مشکاتیان و لطفی و تهرانی وموسوی و بهاری و . . . .

باری نمیدانند وایکاش بدانند و اینگونه بر وی نتازند و جایگاه خود را بیابند .

امروز سالروز میلاد این بزرگوار است . ؛ همانی که زبان شیرین پارسی را با همیاری و همت فرزند خلفش به جهانیان میشناساند ، همانی که هیچگاه ازاصل دور نمانده و افتخارش زبان ماردی اش کردیست و هر در محفلی وبزمی برای هموطنانش بسان بلبل خوش الحانی آواز صلح و دوستی می آفریند، همانی که بزرگترین نشان فرهنگ اجنبی ها با افتخار بر سینه اش می درخشد که من ایرانیم

ما نیز بدان افتخار میکنیم . وبر این بزرگ مرد هنر والای ایران سالروز میلادش را شادباش گفته و امید داریم سایه اش سالیان سال همانند در گرانی بر سر موسیقی مان مستدام باشد . سالروز میلاد استاد شهرام ناظری را بر همه دوستداران هنر موسیقی ایران زمین تبریک عرض می نمائیم . " مبارک بادت این روز و همه روز "

همزمان با سالروز میلاد استاد شهرام ناظری اتفاق مبارک و پر میمنت دیگری نیر رخ داده است ، افتتاح وب سایت رسمی استاد ناظری که امید است بتواند در فضای مجازی جایگاه گم گشته خود را یافته و مرکزی باشد برای تبادل نظر دوستداران و ارادتمندان به شهرام ناظری .

آدرس وب سایت استاد شهرام ناظری : www.nazerismusic.com

 

 

خاک پای اهل هنر

محمد جواد صحافی

حکایت آن پابرهنه گان معزا

از زمانی که پرویز مشکاتیان پرواز کرد تا کنون , اهالی هنر ، همه و همه به نوعی در سردر گمی  بسر میبرند .

همه مقاله می نویسند ؛ تسلیت میگویند ؛  محکوم میکنند  ؛ دولت را زیر سئوال میبرند ؛ همانند کار آگاهان به همه سوء ظن داشته و مقتولش میدانند  ؛ از سخنان افراد  بدنبال سوژه ای هستند تا نقل محافل کرده و روزگاری را با آن سپری کنند . . .

ادامه مطلب را بخوانید  . . .

ادامه نوشته

زیباترین سالها از آن تو باد که شیرین ترین یادها از آن توست...

زیباترین سالها از آن تو باد که شیرین ترین یادها از آن توست...

برای او و در وصفش نوشتن بسیار سخت است اما باید بنویسم  . باید توصیفش کنم اما نمیدانم چگونه ؛ نمیدانم چگونه عشق و علاقه ام را به این بزرگمرد هنر ایران زمین بیان نمایم .

شوالیه ای که شمشیرش صدایش است و با هنرش به جنگ رقیبانش میرود و بحق که نام شوالیه برازنده اوست. ..

ادامه نوشته

من خودم رفتنی ام ....

بعضی اتفاقات در زندگی آدمی رخ میدهند که به راحتی نمیتوان از آن عبور نمود . هر چه هم که بخواهیم نسبت به آنها بی تفاوت باشیم باز هم ذهنمان را به نوعی درگیر خود میکند .

تولد ؛ مرگ و یا ظهور نیز یک اتفاق است . این اتفاق ممکن است گاه خوشایند و گاه ناخوشایند باشد .

30 دی سالگشت مرگ یکی از هنرمندانی بود نسلهای گذشته و نسل کنونی خاطرات گرم و گاه سردی را با صدای نرم و مخملی وی داشتند ...

ادامه مطلب را بخوانید ...

ادامه نوشته

نقدی بر عملکرد گروه قمر و سالار عقیلی در زنجان

بازگشتی پر از حاشیه به سرزمین مادری

 

شهر زنجان در روزهای 9 و 10 آبان ماه شاهد حضور گروهی با نام گروه قمر به سرپرستی و آهنگسازی نوید دهقان و خوانندگی سالار عقیلی بود . که البته حواشی آن بیشتر از خود کنسرت جلب توجه می نمود . عدم استقبال بازدید کنندگان از کنسرت در روز اول و سایر حواشی آن که البته آنقدر زیاد بود که استقبال کم نظیر همشهریان هنردوست !!! چندان جلوه نمی نمود .

"این مطلب در روزنامه مردم نو چاپ زنجان روز پنجشنبه۱۶ آبان ماه ۸۷ منتشر یافت "

ادامه مطلب را بخوانید ...

ادامه نوشته