روزهای سکوت موسیقی ایرانی - بخش دوم
پرونده ؛ بررسی دلایل عدم ماندگاری آثار موسیقی در سالهای اخیر
روزهای سکوت موسیقی ایرانی ، بخش دوم
در بخش اول این نوشتار نگاهی داشتیم بر پاره ای از دلایل عدم ماندگاری آثار موسیقی در سالیان اخیر.
در همین رابطه پای مصاحبت هنرمندان بزرگی نشسته و آغاز گر بحثی گشتیم که شاید دریچه ای باشد به سوی حرکتی نو در ماندگار سازی آثار موسیقی اصیل ایرانی در نخستین بخش این نوشتار برخی نظرات هنرمندانی چون متبسم ، درخشانی ، بهروزی نیا و منبری را خواندیم . شباهت کلام متبسم و درخشانی و تاکید آنان بر ماندگاری آثار نو برای نگارنده جالب توجه بود در عین حال جمال الدین منبری خواننده اثر ماندگار " دلارام " نیز نظر جالبی در این زمینه داشت او معتقد بود عمده دلیل عدم ماندگاری آثار موسیقی گوشه نشینی هنرمندان ،میباشد بنا بر اعتقاد ایشان هنرمندان خود را مشغول کارهایی کرده اند که فرصت پرداختن به هنر را از خود سلب نموده اند ،
بخش اول سخنان بهروزی نیا نیز بسیار جالب بود ؛ او معتقد بود که عدم وجود فضایی مناسب با اصالت موسیقی و همرنگ گشتن اجباری هنرمندان با جامعه ای مبتنی بر زندگی ماشینی که مردمانش سرعت را در دستور کار خود قرار داده اند باعث گردیده است همه چیز با شتاب صورت گیرد و هنرمند نیز مجبور است برای آنکه از قافله عقب نماند ادامه این راه را بدود ....
در بخش دوم نوشتارم علاوه بر نظرات این بزرگان سخنان هنرمندان جوان و نوگرایی چون بهراد توکلی ، احسام اینانلو و جهانبخش رستمی را مطالعه خواهیم نمود ...
این مقاله در شماره 52 ماهنامه گزارش موسیقی مکتوب گردیده است .
این نوشتار را در ادامه مطلب بخوانید ....
محمد جواد صحافی .