نهمین مجله موسیقی ایرانیان بالاخره پس از دو ماه و با مقالاتی از دکتر صادق طباطبایی ، امین موسوی ، امین ریز باف ،  علیرضا محمدی ،محمد جواد صحافی و مصاحبه ای با سرپرست گروه رستاک ، محسن یگانه ، مصاحبه با دکتر صادق طبا طبایی ، مصاحبه با همای ، پری ملکی و محمد معتمدی  منتشر شد ، مجله ای که بنا بر گفته های مسئولین آن مخاطبینی از هر رنگ و بو را دارد . هم دوستداران موسیقی پاپ هم و اصیل ایرانی اما از نوع فاخر آنها ، الحق و الانصاف هم زحمتکشان و دست اندرکاران این مجله زحمات بسیاری را در این راستا متحمل میگردند و بدون هیچ گونه چشم داشتی و تنها برای اعتلای موسیقی متحمل زحمات بسیاری میگردند . کم نیستند از این دست زحمتکشان که بی هیچ مزد و منت خدمت موسیقی می کنند و برای احیای آن چه زمانها که صرف میکنند و آخر کار نیز مخدومان بی عنایتی مزد آنان را چنان میدهند که این عزیزان را برای ادامه کار خود نا امید و مایوس میکنند .

جدای از بحث زحماتی که برای اعتلای موسیقی در این مجله و وب سایت مربوطه اش متحمل میگردد ایراداتی نیز بر آن رواست ، که البته هیچگاه هیچ جریده و نشریه ای بدون ایراد نمیگردد و تذکر این ایرادات نه از سر غرض ورزی که برای بهبود کیفیت کارهای آینده ضروریست ، از طرفی بیان دیدگاهها و نظرات خوانندگان مطلبی در مقام کارشناس و صاحب نظر در امر میتواند کمک شایانی باشد برای ادامه حیات چنین جرایدی که به صورت اینترنتی منتشر گشته و در اختیار عموم قرار میگیرند .

این شماره از مجله موسیقی ایرانیان پس از بیش از دو ماه وقفه در اختیار علاقه مندان قرار گرفت که بر طبق سخنان سر دبیر این نشریه امین موسوی عزیز بیماری مدیر ، سر دبیر و حتی کامپیوترشان !! ، بدقولی هنرمندان و نداشتن نیرو همه و همه عواملی بودند تا دست به دست هم داده و باعث گردند تا نشریه سر وقت منتشر نگردد . انتقادی که در ابتدا رواست آنکه احترام به مخاطبین مسئله ایست که هیچگاه نباید از خاطر مسئولین محترم نشریه فراموش گردد . بیماری افراد ، نبود نیرو و عواملی همانند آن نمیتواند توجیه مناسبی بر یک ماه تاخیر در انتشار مجله ای نوپا که تنها نه شماره از آن در دسترس علاقه مندان است باشد . عزیزان بایستی این نکته را درک نمایند زمانی که قدم در چنین راه ناهمواری گذارده اند باید بر مصائب آن نیز چیره گردند و خود را بابت تاخیر طولانی مدتشان در انتشار و منتظر نگاه داشتن مخاطبین توجیه ننمایند ، تا خدای ناکرده این تاخیر نیز همانند تاخیر در اجرای کنسرت هنرمندان تبدیل به اپیدمی نگردد و مخاطبین را به این تاخیر عادت دهند ...

نهمین شماره مجله موسیقی ایرانیان همانند هشت شماره قبلی خود دارای کیفیتی مطلوب به همراه گرافیکی فوق العاده است که این نشریه را متمایز از سایر همنوعان خود می نماید که در نوع خود بسیار ستودنی و قابل احترام است ، و نشان دهنده آن است که برای طراحی صفحات ، دست اندرکاران این نشریه نهایت دقت لازم را به خرج داده اند تا مورد مطلوب مخاطبین شان قرار گیرد . اما قراردادن برخی تصاویر به صورت کمرنگ و در پس زمینه نوشته ها منهای زیبایی که به مجله داده است باعث میگردد که ذهن مخاطب را از توجه دقیق به موضوع منحرف نماید و اجازه ندهد مخاطب به صورت دقیق مطلب را مطالعه نماید . شایسته است این ایراد در شماره های آتی این مجله نیز اصلاح گردد .

شماره جدید این مجله ، دارای اشتباهات املایی بسیاری است که این میتواند برای دست اندرکاران مجله عیب عمده ای باشد چرا که انتظارات از مجله ای اینچنینی که در زمینه اطلاع رسانی درحوزه موسیقی ایرانی فعالیت میکند بیش از اینهاست و شایسته است مجله قبل از انتشار نهایی بازخوانی گشته و اشتباهات املایی و احیانا گرامری اصلاح و ویرایش گردند .

برخی از مقالات و مصاحبه های درج شده در این شماره دارای بار ارزشی بسیار بالایی میباشند من جمله مصاحبه با دکتر صادق طباطبایی مقاله ایشان در باب شناخت اسلام و فقه و رابطه اش با موسیقی و زندگینامه و طرز تفکرات ایشان ، نیز سئوال یک مخاطب موسیقی مسلمان از ولایت فقیه و چند مقاله و نوشتار  بسیار ارزشمند دیگر ، حتی ممکن است علاقه مندان به موسیقی مقالاتی چنین را برای اولین بار مشاهده نمایند . اما قرار گرفتن برخی دیگر از مصاحبه ها و نوشتارها در کنار چنین نوشتارهای پر مغزی - جدای از تعصبات شخصی نگارنده به موسیقی اصیل ایرانی -، نمیتواند چهره جالبی داشته باشد و درجه مجله موسیقی ایرانیان را از یک مجله تخصصی موسیقی به مجله ای عامه پسند و معمولی و در حد نشریات متداول خانگی  تنزل میدهد.

پرداختن بیش از حد به کنسرتهای موسیقی ( آنهم تقریبا تمام کنسرتهای سه ماهه دوم سال ) و توضیح مفصل راجع به هر کدام از آنها علی الخصوص موسیقی پاپ و نیز درج اخبار سوخته موسیقی که ذکر آنها چندان ضروری نمی نمایاند میتواند دیگر اشکال این شماره مجله موسیقی ایرانیان باشد . نویسندگان محترم این بخش میتوانند بجای پرداختن به همه کنسرتها مروری اجمالی نمایند بر کنسرتهای موسیقی در یک بازه زمانی مشخص و در این بین نیز میتوانند یک یا دو کنسرت موسیقی را به طور مفصل تحلیل نموده و نتیجه گیری کنند .

 اول مهر ماه سالروز تولد استاد محمد رضا شجریان بود ، اتفاقی که انتظار میرفت ستونی در بخش اخبار بدان اختصاص یابد و با ذکر آن ، یادی نیز از ایشان گردد . در نظر نگارنده به عنوان مخاطب این مجله ، این خبر میتوانست از بسیاری از اخبار درج شده در ستون اخبار آن نشریه همچون چرایی عدم درج نام آهنگساز قهوه تلخ و یا اظهارات سراسر ضد و نقیض علیرضا افتخاری ، مهم تر باشد . کما اینکه بجز سالروز تولد استاد شجریان روزهای مهمتر و تولد های دیگر اساتید و هنرمندان نیز از زمان انتشار آخرین نسخه مجله تا کنون میتواند وجود داشته باشد که یاد آوری آنها برای مخاطبین میتواند بسیار جذاب تر از مطالعه اخبار قدیمی و سوخته ماههای پیش باشد.   کما اینکه اکثر مخاطبین این مجله خود در جریان تمام اخبار ، اتفاقات و روند برگزاری کنسرتهای قدیمی بوده و نیازی به یاد آوری مجدد آنها نمیباشد و ذکر مجدد این اتفاقات برای اقلیت خوانندگان بی خبر از تمام ماجراها چندان منطقی نیست  .

و اما آنچه بیش از همه موارد گفته شده جای نقد داشت آنکه انتظار میرفت موسیقی اصیل ایرانی بیش از سایر انواع موسیقی ها چونان موسیقی پاپ ، مورد توجه قرار گیرد بدان پرداخته شود . اگر بخواهیم ، نوشتارها و مقالات در حوزه موسیقی پاپ در این شماره از را با  مطالب منتشر شده در باب موسیقی اصیل مقایسه نمایم به راحتی میتوان این تمایز و برتری موسیقی پاپ را تشخیص داد . اگر چند پرداختن به موسیقی پاپ نیز جزو ضرورتهاست ، اما لازم است دست اندرکاران اندکی تخصصی تر در حوزه این نوع موسیقی وارد گشته و با کمک منتقدان ، کارشناسان و متخصصین امر مقالاتی را قرار دهند تا مخاطبین بتوانند استفاده لازم را از  آنها برده و حتی در مواردی از آن مقالات به عنوان منابع خود نیز استفاده نمایند . مصاحبه با هنرمندان و آهنگسازان در حوزه موسیقی پاپ و یا تلفیقی که خود دارای سبکی نوین در موسیقی هستند میتواند دارای تاثیر پذیری بیشتری نسبت به مصاحبه با خوانندگان رده پائین تری باشد .  با ادامه روند فعلی بیم آن میرود که این نشریه اینترنتی نیز همانند بسیاری جراید تبدیل به یک نشریه زرد گردد .

... و در انتها به نوبه خود لازم میدانم تشکر ویژه ای نمایم از آقایان : " ابراهیم مولایی " و " امین موسوی " مدیر مسئول و سر دبیر این نشریه  و امیدوارم این سخنان ، باعث مکدر گشتن خاطر این عزیزان نگردد وامیدوارم این عزیزان واقف باشند که هدف نه تخریب که نقدیست سازنده برای بهبود عملکرد های آتی این بزرگواران تا شاهد ارتقای درجه این نشریه وبه تبع آن بالا رفتن سطح علمی موسیقی دوستان عزیز باشیم .

 

با مهر و احترام

محمد جواد صحافی

16/9/89

  • نکته ای که لازم به توضیح میبینم آنکه در این نوشتار به اشتباهات املایی موجود در مجله اشاره گردیده است ، که همین امر باعث تکدر خاطر عزیزان و زحمتکشان وب سایت موسیقی ایرانیان گشته ، لازم میدانم ضمن پوزش از عزیزان این نکته را خاطر نشان نمایم که منظور حقیر از اشتباهات املایی همانا اشتباهات تایپی بوده است که املای صحیح کلمه ای را نا صحیح می نماید . در این بین ویراستار به هیچ وجه در این اشتباهات نقشی نداشته و این ایرادات تنها در هنگام تایپ ممکن است حادث گردند . کما اینکه مجددا متذکر میگردم ایرادات تایپی و اشتباهات تایپی در این مجله کم نیستند و امید است که دست اندرکاران محترم این مجله با رعایت موارد یاد شده در شماره های آتی مجله موسیقی ایرانیان را در بالاترین سطح ممکن منتشر نمایند . بیاد داشته باشیم این سخنان به هیچ وجه تخریب نبوده و تنها پیشنهادیست سازنده برای اهالی موسیقی ایرانیان .  درنهایت : " من آنچه شرط بلاغ است با تو میگویم --- توخواه پند گیر خواه ملال "

مطالب مرتبط : جوابیه مجله موسیقی ایرانیان به اینجانب + پاسخ من