گریزی بر موسیقی اصیل

قدحی در کش و سر خوش بتماشا بخرام         تا ببینی که نگارت به چه آیین آمد

مژدگانی بده ای خلوتی نافه گشای                که ز صحرای ختن آهوی مشکین آمد

گریه آبی به رخ سوختگان باز آورد                   ناله فریادرس عاشق مسکین آمد

مرغ دل باز هوادار کمان ابروییست                 که کمین صیدگهش جان و دل و دین آمد

در هوا چند معلق زنی و جلوه کنی               ای کبوتر نگران باش که شاهین آمد

ساقیامی بده و غم مخورازدشمن ودوست     که بکام دل ما آن بشد و این آمد

شادی یار پریچهره بده باده ناب                    که می لعل دوای دل غمگین آمد

رسم بد عهدی ایام چو دید ابر بهار              گریه اش برسمن و سنبل و نسرین آمد

                                 چون صبا گفته حافظ بشنید از بلبل

                                 عنبرافشان بتماشای ریاحین آمد