باز آمدم چون عید نو ، تا قفل زندان بشکنم

             وین چرخ مردم خوار را ، چنگال و دندان بشکنم

             هفت اختر بی آب را ، کاین خاکیان را می خورند

             هم آب بر آتش زنم ، هم بادهاشان بشکنم

             گشتم مقیم بزم او ، چون لطف دیدم عزم او

             گشتم حقیر راه او ، تا ساق شیطان بشکنم

             گر پاسبان گوید که " هی " ، بر وی بریزم جام می

             دربان اگر دستم کشد ، من دست دربان بشکنم

             چرخ ار نگردد گرد دل ، از بیخ و اصلش برکنم

             گردون اگر دونی کند ، گردون گردان بشکنم

             خوان کرم گسترده ای ، مهمان خویشم برد ه ای

             گوشم چرا مالی اگر ، من گوشه ی نان بشکنم؟

             ای که میان جان من ، تلقین شعرم می کنی

             گر تن زنم خامش کنم ، ترسم که فرمان بشکنم

                                                                            مولانا

با تشکر از میریت محترم وبلاگ هستی که ما را همیشه اینجانب را مورد لطف و عنایت خود قرار میدهند .