بر خیز تا یکسو نهیم این دلق ازرق فام را
بر باد قلاشی دهیم این شرک تقوا نام را
هر ساعت از نو قبله ای با بت پرستی میرود
توحید بر ما عرضه کن تا بشکنیم اصنام را
می با جوانان خوردنم باری تمنا میکنم
تا کودکان در پی فتند این پیر درد آشام را
غافل نباش ار عاقلی در یاب اگر صاحب دلی
باشد که نتوان یافتن دیگر چنین ایام را
دلبندم آن پیمان گسل، منظور چشم، آرام دل
نی نی دل آرامش مخوان ،کز دل ببرد آرام